Polecana kombinacja
Opis produktu
Ta zawieszka została wykonana w formie Walkirii. Walkirie były uważane za niebieskie stworzenia w służbie Odyna, najwyższego boga panteonu wikingów. Dosłownie przetłumaczone "Walkiria" oznacza "wybierającą poległych". Według legend wikingów Walkirie są odpowiedzialne za wybór odważnych wojowników na polu bitwy, którzy są godni, aby zostać zabranych do mitycznego Walhalli, wielkiej hali poległych. Walkirie to także boginie walki, które samodzielnie uczestniczą w walkach i pomagają wybranym bohaterom. Historycznie rzecz biorąc, przedstawienia i opowieści o Walkirach można znaleźć w staronordyckiej literaturze, szczególnie w Eddach i sagach.
Amulety Walkirii przedstawiają postacie kobiece, które mogą symbolizować walkirie. Zostały znalezione w Anglii, Danii, Norwegii i Szwecji, często w grobach kobiet, co może je łączyć z Freyą. Przy niektórych z tych amuletów wyraźnie widać, że reprezentują walkirię, biorąc pod uwagę bronie noszone przez te postacie. W przypadku innych amuletów bardziej prawdopodobne jest, że chodzi o Freyę.
Czasami te ozdoby można kojarzyć z völvami, ponieważ Freya była panią seidr. Ten amulet może reprezentować völvę podczas szamanistycznego transu, ciągnącą się za włosy, aby wejść w trans.
Tissø było ważnym ośrodkiem religijnym w epoce wikingów. Jezioro znajduje się na Zachodnim Zelandii w Danii i zawdzięcza swoją nazwę bogu Tyro, jednemu z Æsir. Odkrycia archeologiczne pokazują, że obszar ten był miejscem praktyk ofiarnych już przed naszą erą. Jednak większość znalezisk pochodzi z późnego wieku żelaza i epoki wikingów.
Rytuały religijne odbywały się również na terenie osady lokalnego władcy. Wokół wielkiej hali stało kilka ogrodzonych budynków, które mogły pełnić funkcje kultowe. W i wokół tej osady znaleziono niezwykle wiele amuletów, w tym Młot thora i małe srebrne zawieszki i fibule w formie postaci kobiecych, często interpretowanych jako Walkirie.
Na wzgórzu w pobliżu osady znaleziono ponadto kości zwierząt, biżuterię, srebrne przedmioty i monety. Te znaleziska mogą pochodzić z otwartego miejsca ofiarnego. Krajobraz religijny wokół Tissø obejmował zatem zarówno jezioro, jak i naturalne miejsca ofiarne, a także specjalnie przygotowane budynki kultowe.
