Viking Młot thora z końmi, brązowy

Opis produktu

Ten wisiorek przedstawia Młot Thora z głową konia i dwoma końmi po obu stronach. Młot Thora, Mjölnir, symbolizuje siłę i ochronę, podczas gdy konie w mitologii nordyckiej są często kojarzone z płodnością, siłą i bogiem Freyrem.

We wszystkich kulturach indoeuropejskich konie odgrywały ważną rolę. Ponad 5000 lat temu na stepach pontyjsko-kaspijskich, nasi przodkowie, indoeuropejscy pasterze stepowi, hodowali konie. Później powstała z tego ich kultura jeździecka, a koń zaczął odgrywać ważną rolę jako środek transportu, w prowadzeniu wojen i jako pomoc na roli. Nic dziwnego, że już wcześnie koń został włączony do duchowego świata naszych przodków. Wierzyli, że słońce jest ciągnięte przez konia po niebie i dlatego kojarzyli to zwierzę z płodnością, zarówno ludzi, jak i ziemi. Koń symbolizował również królewskość i związek między rządzącą arystokracją a terytorium, nad którym panowali.

W kulturach indoeuropejskich wilk miał podwójne znaczenie. Zwierzę było niebezpiecznym wrogiem, ale było również szanowane za przebiegłość, siłę i furię. Ta relacja prowadziła do rytuałów, w których wilk był centralną postacią. Rytuał koryos jest ważnym wyrazem tego kultu wilka. Z tego rozwinęli się germańscy Ulfheðnar, wojownicy czczący Odyna (Wodana), znani jako „wilki Odyna.” W sztuce germańskiej i staronordyckiej wilki symbolizowały lojalność, ochronę, agresję i strategiczne myślenie.

Thor był najbardziej czczonym bogiem w czasach wikingów. Jego symbol, Młot Thora (Mjölnir), był noszony zarówno przez mężczyzn, jak i kobiety, a około 1000 egzemplarzy znaleziono w Skandynawii, Anglii, Niemczech, krajach bałtyckich i Rosji. Większość młotów jest prosta, wykonana z żelazo lub srebrny; około 100 jest bogato zdobionych. Prawdopodobnie powstały z wcześniejszych germańskich amuletów, takich jak maczugi z czasów rzymskich, związanych z Donarem. Najwcześniejsze młoty Thora pochodzą z okresu migracji i Okres Vendel (od ok. 540 n.e.), ale stały się szczególnie popularne w czasach wikingów, prawdopodobnie jako reakcja na chrześcijańskie krzyże.