Polecana kombinacja
Opis produktu
topór była niezbędnym i wszechstronnym narzędziem dla Wikingów, niezależnie od tego, czy była używana do ścinania drzew, budowy statków, domów i mebli, czy jako broń w walkach. Kształt i rozmiar głowic toporów były dostosowane do zamierzonego zastosowania. Niektóre topory były pięknie zdobione i służyły jako symbole statusu, często pochowane obok właściciela.
Ten typ ostrze topora jest klasyfikowany jako typ B wg Petersena. Ostrze ma typowy kształt brody, z wystającą brodą. Te topory są często znajdowane w kontekście związanym z wojną. Topory tego typu były wytwarzane co najmniej między około 800 a 900 rokiem naszej ery, ale możliwe, że już na początku VII wieku. „Broda” – część ostrza rozciągająca się w dół – zapewniała większą powierzchnię tnącą bez zwiększania wagi topór. Dzięki temu projektowi użytkownik mógł trzymać trzonek tuż za głowicą, aby strugać lub obrabiać drewno. W walce broda również miała zalety: można było nią na przykład odepchnąć lub przyciągnąć do siebie tarcza lub broń przeciwnika.
Ten topór ma dodatkowo wzmocnione ostrze, dzięki czemu jest gotowy do walki i nadaje się do rekonstrukcji historycznych.
