Wikiński topór, typ G, grawerowany, półostry

Opis produktu

Ten typ ostrze topora jest sklasyfikowany jako typ Petersen G. Szyjka jest smukła i często z płaskimi bokami, podczas gdy tył jest dość cienki. Ostrze jest symetryczne i bardziej zakrzywione niż w Typie A. Ten typ topór prawdopodobnie został opracowany do celów wojennych i był używany od około 800 do 950 roku naszej ery.

topór była niezbędnym i wszechstronnym narzędziem dla Wikingów, niezależnie od tego, czy używano jej do ścinania drzew, budowy statków, domów i mebli, czy jako broń w walce. Kształt i rozmiar głowic toporów były dostosowywane do zamierzonego zastosowania. Niektóre topory były pięknie zdobione i służyły jako symbole statusu, często pochowane obok właściciela. Obecnie topory wikingów są ulubionymi przedmiotami kolekcjonerskimi i często pojawiają się w filmach, serialach telewizyjnych i grach wideo, gdzie wzmacniają obraz dzikich i nieustraszonych Wikingów. Ten topór wikingów ma ręcznie kutą ostrze z wysokiej jakości stal węglowa i solidny uchwyt z drewno jesionowe. Głowica topora jest dodatkowo zdobiona grawerunkiem historycznego motywu wikingów, a topór jest owinięta skóra. Świetny jako prezent lub do stroju wikinga!

Smoki były mitycznym wariantem węża i zostały uwzględnione już we wczesnych mitach współczesnego człowieka. Wraz z rozprzestrzenianiem się ludzi migrowała również mitologia smoków na całym świecie. W wielu kulturach indoeuropejskich smoki odgrywają znaczącą rolę w ich mitologiach. W mitologii germańskiej, a później wikingów, smoki są postrzegane jako wszystko niszczące potwory. Jednocześnie symbolizują złośliwe bestie, które muszą zostać pokonane przez bohatera. Te dwa archetypy - niszczyciel i przeciwnik bohatera - wzmacniają się nawzajem.

W kulturach indoeuropejskich wilk miał podwójne znaczenie. Zwierzę było niebezpiecznym wrogiem, ale także szanowane za spryt, siłę i furię. Ta relacja doprowadziła do rytuałów, w których wilk był centralnym elementem. Rytuał koryos jest ważnym wyrazem tego kultu wilka. Z tego wywodzi się germański Ulfheðnar, wojownicy czczący Odyna (Wodana) znani jako "wilki Odyna." W sztuce germańskiej i staronordyckiej wilki symbolizowały lojalność, ochronę, agresję i strategiczny wgląd.