Wikiński topór brodaty, typ C, grawerowany, półostry

Opis produktu

Ten typ ostrze topora jest sklasyfikowany jako typ Petersen C. Ostrze ma wyjątkowo wyraźną brodę, z szeroko rozchodzącą się częścią za oczodołem, i jest jedną z najbardziej charakterystycznych form toporów brodatych. Ten typ jest dalszym rozwinięciem toporów brodatych używanych już od późnego okresu rzymskiego. Większość egzemplarzy znaleziono w Szwecji, kilka w Norwegii, ale nie odnaleziono żadnych w Wielkiej Brytanii. Ten typ topór był prawdopodobnie używany jako topór bojowy, ponieważ połączenie z trzonkiem jest stosunkowo cienkie jak na topór do rąbania drewna. Topory tego typu mogły być pierwotnie rozwinięte przez ludy słowiańskie z regionu Bałtyku.

„Brodę” – dolną część ostrza – zaprojektowano tak, aby zapewnić większą powierzchnię cięcia bez zwiększania wagi topór. Dzięki temu projektowi użytkownik mógł chwycić trzonek tuż za głowicą, aby strugać lub obrabiać drewno. W walce broda miała również zalety: umożliwiała na przykład odtrącenie lub przyciągnięcie do siebie tarcza lub broń przeciwnika.

topór był niezbędnym i wszechstronnym narzędziem dla Wikingów, czy to do ścinania drzew, budowy statków, domów i mebli, czy jako broń w walkach. Kształt i rozmiar głowic toporów były dostosowywane do zamierzonego zastosowania. Niektóre topory były pięknie zdobione i służyły jako symbole statusu, często grzebane obok ich właściciela. Obecnie topory wikingów są cenionymi obiektami kolekcjonerskimi i często pojawiają się w filmach, serialach telewizyjnych i grach wideo, wzmacniając wizerunek dzikich i nieustraszonych Wikingów.

Ten topór wikingów ma ręcznie kutą ostrze z wysokiej jakości stal węglowa i solidny uchwyt z drewno jesionowe. Głowica topora jest dodatkowo ozdobiona grawerunkiem historycznego motywu wikingów, a topór jest owinięty skóra. Świetny jako prezent lub do stroju wikinga!

Smoki były mitycznym odpowiednikiem węża i były obecne w najwcześniejszych mitach współczesnego człowieka. Wraz z rozprzestrzenianiem się ludzi, mitologia smocza migrowała na cały świat. W wielu mitologiach ludów indoeuropejskich smoki odgrywają znaczącą rolę. W mitologii germańskiej i później wikingów smoki są postrzegane jako niszczycielskie potwory. Jednocześnie symbolizują złe bestie, które muszą zostać pokonane przez bohatera. Te dwa archetypy – niszczyciel i przeciwnik bohatera – wzmacniają się nawzajem.