Viking Völva zawieszka konna Staraja Ladoga, brązowy

Opis produktu

Ta ozdoba wikingów jest repliką oryginału z X wieku, odnalezionego w Staraja Ładoga w Rosji. Podobny oryginał został znaleziony w grobie 6 w Zaozere razem ze słowiańskimi pierścieniami świątynnymi. Ten typ biżuterii był charakterystyczny dla wikingów w regionie Finlandii. Dzięki znaleziskom w Rosji wiadomo, że były szeroko noszone. W grobie 6 znaleziono je razem ze słowiańskimi pierścieniami świątynnymi, co oznacza, że wczesnośredniowieczne kobiety nosiły oba style.

We wszystkich kulturach indoeuropejskich konie odgrywały ważną rolę. Ponad 5 000 lat temu na stepie pontyjsko-kaspijskim nasi przodkowie, indoeuropejscy pasterze stepowi, udomowili konia. Później wykształciła się z tego ich kultura jeździecka, a koń stał się ważnym środkiem transportu, w wojnie i jako pomoc w pracy na roli. Nic dziwnego, że już wcześnie koń został włączony do duchowego świata naszych przodków. Wierzyli, że słońce było ciągnięte przez konia po niebie i dlatego kojarzyli to zwierzę z płodnością, zarówno ludzi, jak i ziemi. Koń symbolizował także królewskość i związek między rządzącą arystokracją a terytorium, nad którym panowali.

Biżuteria z luźno połączonymi elementami może być kojarzona z rytuałami szamańskimi. Różne przykłady tego widzimy w grobach specjalistów rytualnych z północnych Epoka brązu, kultury Hallstatt i wśród wikingów. Biżuteria taka jak ta była prawdopodobnie noszona przez norweskie volvy's. Oprócz luźnych elementów, ta ozdoba symbolizuje konie. Konie symbolizowały płodność i relację między arystokracją a ziemią, na której żyli.