Opis produktu
Ten wiking dystrybutor biżuterii to replika oryginału z IX-X wieku, znalezionego w Öland w Szwecji. Rozdzielacze biżuterii były noszone przez kobiety Wikingów, co pozwalało na przymocowanie większej ilości ozdób do hangerok. Egzemplarze takie jak ten były głównie znajdowane w Gotlandii, Szwecji, krajach bałtyckich i Rosji.
Bogato zdobione kobiece kostiumy z czasów wikingów zazwyczaj zawierały rozbudowane owalne lub w kształcie głowy zwierzęcia broszki żółw, których wzór mógł się różnić w zależności od okresu i regionu. Te fibula’s, noszone w parach, były często łączone z łańcuchami z brązowy lub kolorowych szklanych koralików.
Szczególnie imponujące były liczne rzędy różnych łańcuchów z ozdobną biżuterią, te rozdzielacze biżuterii były przymocowane do broszki żółw, co pozwalało na noszenie wielu pasm łańcuchów i ozdób jedno pod drugim.
Wikingowskie łańcuchy były wykonane z różnych materiałów i służyły nie tylko jako ozdoba, ale także jako symbol statusu i przedmiot duchowy. Mogły zawierać unikalne elementy i były ściśle związane z magia, rytuałami i tożsamością, jak pokazują opowieści o łańcuchu Brísing oraz świętych takich jak Genowefa i Bathilda. Znaleziska archeologiczne pokazują, że łańcuchy mogły nosić zarówno pogańską, jak i chrześcijańską symbolikę i często były związane z rytualnymi specjalistami, takimi jak vǫlur, którzy mogli je używać w seiðr-magia. Badania nad zestawami łańcuchów i grobami z magicznymi przedmiotami sugerują, że łańcuchy odgrywały ważną rolę w duchowych i rytualnych praktykach w kulturze wikingów. Wikingowskie łańcuchy służyły nie tylko jako ozdoba, ale także jako symbol statusu i przedmiot duchowy. Były ściśle związane z magia, rytuałami i tożsamością, jak pokazują opowieści o łańcuchu Brísing. Znaleziska archeologiczne pokazują, że łańcuchy mogły nosić zarówno pogańską, jak i chrześcijańską symbolikę i były regularnie związane z rytualnymi specjalistami, takimi jak vǫlur lub arystokraci.
