Wikiński topór skeggox, grawerowany, typ C, półostry

Opis produktu

Piękna wikingowska topór od Windlass Steelcraft z grawerunkiem smoka z sagi wikingów. Wikingowie walczyli z miecz, saks, topór, włócznia i wokół tarcza. bronie zamożnych Wikingów o dużym prestiżu były bogato zdobione m.in. motywami z mitologii wikingów. Smoki pojawiają się na przykład w Proza Edda islandzkiego Snorriego Sturlusona. Znanym wikingowskim smokiem jest Nidhoggr, który gryzie korzenie drzewa Yggdrasil. Korzenie rosną nad Niflheimem. Smok jest wygrawerowany w pięknym wikingowskim węźle. Piękna dekoracyjna topór na ścianę, do bitew rekonstrukcyjnych wikingów lub na cosplay wikingów.

Smoki były mitycznym wariantem węża i zostały włączone do najwcześniejszych mitów współczesnego człowieka. Wraz z rozprzestrzenianiem się ludzi, mitologia smoków migrowała na cały świat. W wielu kulturach indoeuropejskich smoki odgrywają prominentną rolę w ich mitologiach. W mitologii germańskiej, a później wikingów, smoki są postrzegane jako niszczycielskie potwory. Jednocześnie symbolizują złe bestie, które muszą zostać pokonane przez bohatera. Te dwa archetypy – niszczyciel i przeciwnik bohatera – wzajemnie się wzmacniają.

Ten typ ostrze topora jest klasyfikowany jako typ Petersen C. Ostrze ma wyraźnie zaznaczoną brodę, z szeroko rozchodzącą się częścią za okiem, i jest jednym z najbardziej charakterystycznych kształtów toporów z brodą. Ten typ jest dalszym rozwinięciem toporów z brodą, które były używane już od późnego okresu rzymskiego. Większość egzemplarzy znaleziono w Szwecji, kilka w Norwegii, ale nie znaleziono żadnych egzemplarzy w Wielkiej Brytanii.

Ten typ topór prawdopodobnie był używany jako topór bojowy, ponieważ połączenie z trzonkiem jest stosunkowo cienkie jak na siekierę do rąbania drewna. Topory tego typu mogły być pierwotnie rozwinięte przez ludy słowiańskie z regionu Morza Bałtyckiego.
„Broda” – część ostrza ciągnąca się w dół – zapewniała większą powierzchnię cięcia bez zwiększania wagi topór. Dzięki temu projektowi użytkownik mógł trzymać trzonek tuż za głowicą, aby strugać lub obrabiać drewno. W walce broda miała również zalety: można było na przykład odciąć lub przyciągnąć do siebie tarcza lub broń przeciwnika.