Rzymska misa

Opis produktu

De cera (łacina dla "tabula cerata" – tabliczka woskowa) była małą tabliczką do pisania wykonaną z twardego tworzywo jak drewno bukszpanowe, drewno bukowe lub nawet kość. W środku tej tabliczki znajdowała się wydrążona powierzchnia, która była wypełniona warstwą ciemnego wosku.
Na tej warstwie wosku pisano za pomocą rylca – ostrego narzędzia z metal, drewno lub kości (grecki: stýlos, łaciński: stilus). Tym narzędziem ryto znaki w wosku. W razie potrzeby znaki te można było łatwo usunąć lub wygładzić, co sprawiało, że tabliczka była wielokrotnego użytku.

Te tabliczki woskowe były używane do codziennych notatek, księgowości, przypomnień o zadaniach, długach, zobowiązaniach oraz jako szkic wersji tekstów, które później były przenoszone na papirus lub pergamin.
Zapieczętowane tabliczki woskowe służyły ponadto do celów oficjalnych, takich jak sporządzanie testamentów, przekazywanie tajnych rozkazów, oświadczeń, pokwitowań, a nawet raportów. Najstarszy znany archeologiczny przykład tabliczki woskowej pochodzi z VII wieku p.n.e., znaleziony w Etrurii (Włochy). W Europie użycie tabliczek woskowych było powszechne do połowy XIX wieku. Z czasem wyszły z użycia, ponieważ papier stał się tańszy.

Pisanie
Użyj ostrego końca rylca, aby z lekkim naciskiem w dół wyryć litery w wosku.

Wymazywanie
Płaska strona rylca służy do wygładzania wosku. Trzymaj rylec płasko, umieść palec wskazujący na spłaszczonej części i przesuwaj go w ruchu ciągnącym (nie pchającym) po wosku. Dzięki temu tabliczka może być używana wielokrotnie.