Opis produktu
Ta końcówka paska jest oparta na oryginale z XI wieku odnalezionym na Gotlandii (Szwecja). Podobne końcówki zostały również odnalezione na wybrzeżu Bałtyku w Rosji. Były noszone m.in. przez Wikingów z regionu Morza Bałtyckiego, Rus Wikingów. Ta końcówka paska jest zdobiona w stylu Borre.
Smoki były mitycznym wariantem węża i były już obecne w najwcześniejszych mitach współczesnego człowieka. Wraz z rozprzestrzenianiem się ludzi, mitologia smoków migrowała po całym świecie. U wielu ludów indoeuropejskich smoki odgrywają znaczącą rolę w ich mitologiach. W mitologii germańskiej i później wikingów smoki były postrzegane jako niszczycielskie potwory. Jednocześnie symbolizowały złowrogą bestię, którą bohater musi pokonać. Te dwa archetypy – niszczyciel i przeciwnik bohatera – wzmacniają się nawzajem.
W kulturach indoeuropejskich wilk miał podwójne znaczenie. Zwierzę było niebezpiecznym wrogiem, ale było również szanowane za swoją przebiegłość, siłę i furię. Ta relacja doprowadziła do rytuałów, w których wilk był w centrum. Rytuał koryos jest ważnym wyrazem tego kultu wilka. Z tego rozwinęli się germańscy Ulfheðnar, wojownicy, którzy czcili Odyna (Wodana) i byli znani jako „wilkowie Odyna.” W sztuce germańskiej i staronordyckiej wilki symbolizowały lojalność, ochronę, agresję i strategiczny wgląd.
