Vendel völva Odin brązowy amulet Uppland

Opis produktu

To odinsieraad jest repliką oryginału z okresu Vendel, znalezionego w Uppland. Rogaty hełm jest charakterystyczny dla boga Odyna. Ten nakrycie głowy odnosi się do dwóch kruków, które towarzyszyły Odynowi. Podobny wygląd jak ta figura jest przedstawiony m.in. na hełmie Sutton Hoo.

Bóg Wikingów Odin i germański bóg Wodan byli bogami arystokracji i klasy wojowników. Odin/Wodan jest kojarzony z wszechwiedzą, jest mistrzem run i poezji oraz opanowuje seidr (magia). Bóg jest znany jako bóg wojny i śmierci, ale jego głębsze znaczenie leży w strzeżeniu kosmicznego porządku. Według mitologii Odin/Wodan był pierwszym z królów i mistrzem Einherjar, bohaterskich poległych wojowników z Walhalli, z którymi wyruszał, aby pokonać Ragnarok (całkowity chaos). Przedmioty, na których Odin/Wodan są przedstawieni, mogą być powiązane z arystokracją i klasą wojowników, wikingami Jarlami i Karlami oraz magia.

Amulety maski z czasów wikingów znaleziono w Anglii, Danii, Rosji, Norwegii i Szwecji, i występowały zarówno w grobach męskich, jak i żeńskich, co wskazuje na szerokie znaczenie kulturowe. Chociaż staronordyckie teksty niewiele mówią o maskach, znaleziska sugerują, że pełniły one rolę rytualną. Odin jest w Eddzie kojarzony z przebieraniem się poprzez przydomki takie jak Grímr („zamaskowany”). Saga Laxdæla opisuje zmarłą völvę z chustą na twarzy. W Hedeby i Nowogrodzie znaleziono maski, które nadawały noszącemu zwierzęcy wygląd. Również na gobelinie Oseberg można zobaczyć kobiety z maskami zwierząt, co może odnosić się do rytuałów szamańskich lub berserkerskich.

Odin jest bogiem band wojennych, úlfheðnar i berserkerów. W sezonie umarłych (między końcem października a Yule) prowadzi Dziki Łów, aby przywrócić kosmiczną równowagę. Proces ten sprawia, że światło powraca podczas Yule (przesilenia zimowego), po czym ziemia ponownie staje się żyzna. Wiele cech Odina znajduje się w przedstawieniach rogowych tancerzy z włóczniami, ale jest jeszcze jeden aspekt, który łączy go z tą symboliką. Od okresu migracji rogi tancerza z włócznią zawsze kończą się na dwóch krukach. Odina towarzyszą dwa kruki, Huginn i Muninn, które opowiadają mu wszystko. rogi, starożytny znak płodności, mogły w tym czasie stracić swoją symbolikę i znaczenie. Chociaż nadal były przedstawiane i pozostały charakterystyczne dla odinistycznego rytuału tańca z włócznią, dodano do nich kruki. Rytuał prawdopodobnie wykonywany jest przez klasę kapłańską. Wśród ludów indoeuropejskich klasa religijna i rządząca były mniej więcej takie same, a król pełnił funkcję najwyższego kapłana. Rytuał można postrzegać jako szamański taniec wojenny.