Opis produktu
W wysokim i późnym średniowieczu mnisi z zakonów nosili tabard na tunika. Tabard zapinano za pomocą pasek. Było to skromne ubranie noszone przez niższe klasy społeczne, takie jak chłopi i piechota. Tabard służył do ochrony odzieży pod spodem przed zabrudzeniem podczas pracy.
Od XII wieku rycerze nosili wierzchnie ubrania na swoich zbrojach płytowych. Według historyków noszenie biały surkot pochodzi z czasów krzyżowców, odbijało ciepło od zbroi płytowej. Później noszono również inne kolory. Od XIII wieku na surkot przedstawiano heraldykę rycerza, aby można było rozpoznać heraldykę w walce.
Ten tabard można nosić jako prostą odzież dla mnichów, chłopów i piechoty, lub jako surkot na zbroi płytowej. Można go również ozdobić własną heraldyką lub dostosować z krzyżem zakonu rycerskiego.