Wikiński grot włóczni Houw, ok. 64 cm, półostry

Opis produktu

„włócznia” był ulubionym broń w okresie wikingów. Duża liczba i różnorodność zachowanych przykładów doprowadziły do częstszego używania włóczni niż mieczy, ponieważ były one nie tylko łatwiejsze, ale także znacznie tańsze w produkcji. Chociaż niektóre sagi norweskie sugerują istnienie tak zwanych włóczni do cięcia (na przykład saga Njála, islandzka saga z XIII wieku, w której wojownik Gunnar Hámundarson używa takiego włócznia lub atgeir), do dziś nie ma archeologicznych dowodów na istnienie tego konkretnego broń. Ponieważ nie zachowały się żadne oryginały (ani ich części), rekonstrukcje opierają się na interpretacjach źródeł pisanych z późnego średniowiecza i mogą jedynie dawać wyobrażenie o tym, jak mogły wyglądać takie długie bronie. Jeśli ta włócznia lub lanca rzeczywiście istniała, oferowała większy zasięg niż miecze i topory w walkach wręcz. Była skuteczna nie tylko przy pchnięciach, ale mogła również zadawać cięcia i uderzenia, jak sugeruje sama nazwa. Ta duża grot włóczni (około 64 cm / 25,2 cala długości) z okresu wikingów, jest wykonana z hartowanej stali 9260 stal węglowa. Szerokie, liściaste ostrze ma około 50 cm (19,7 cala) długości, zwężające się ku końcowi, i posiada charakterystyczne wzmocnione żebro wzdłuż środka dla dodatkowej wytrzymałości. Dzięki dwóm wcześniej wywierconym otworom może być przymocowana do drewnianego trzonka według własnego wyboru, aby stworzyć własną wikingową „włócznia” lub lancę. Trzonek i dodatkowe materiały mocujące nie są dołączone.