Polecana kombinacja
Opis produktu
Ta bransoletka została odkryta w germańskim grobie kobiety z III wieku n.Chr. w Himlingøje, Dania.
Kobieta miała między 40 a 50 lat, gdy umarła. Należała do lokalnej germańskiej arystokracji. Choć Dania nigdy nie była częścią Imperium Rzymskiego, znajdowała się w jego strefie wpływów. Podobne bransoletki odkryto w Näsby w Szwecji i na Saaremaa w Estonii.
Germańskie ludy północne wysyłały swoich wojowników, aby walczyli jako auxilia i foederati w legionach rzymskich. Między oboma regionami kwitła ożywiona wymiana handlowa. Rezultatem była północnogermańska kultura, która obok tradycyjnych germańskich przedmiotów ceniła sobie rzymskie dobra luksusowe. Oprócz dwóch bransolek ta kobieta nosiła również dwie bransoletki ze stylizowanymi głowami węży. Ponadto nosiła fibulę, na której w runach wyryte było „widuhudaR‟. W jej ustach znaleziono monetę, aby zgodnie z rzymskim zwyczajem zapłacić za przeprawę przez Stygię do zaświatów.
Wąż był często przedstawiany w sztuce i biżuterii rzymskiej. Chronił dobytek rodziny.
Wąż w starożytności greckiej i Epoce brązu symbolizował uzdrowienie. Czci węża, którą obserwujemy w kulturze rzymskiej, mogła powstać w Macedonii, gdzie wierzono, że wąż jest symbolem płodności. Dlatego kobiety chętnie nosiły biżuterię w kształcie węża.
