Polecana kombinacja
Opis produktu
Ta bransoletka została znaleziona w germańskim grobie kobiecym z III wieku n.Chr. w Himlingøje w Danii.
Kobieta miała od 40 do 50 lat, gdy zmarła. Należała do lokalnej germańskiej arystokracji. Chociaż Dania nigdy nie była częścią Imperium Rzymskiego, pozostawała w jego strefie wpływów. Podobne bransoletki zostały znalezione w Näsby w Szwecji i na Saarema w Estonii.
Germańskie plemiona północne wysyłały swoich wojowników do walki jako auxilia i foederati w armiach rzymskich. Pomiędzy oboma regionami kwitł żywy handel. Zaowocowało to północnogermańską kulturą, która obok tradycyjnych germańskich przedmiotów posiadała rzymskie dobra luksusowe. Oprócz dwóch bransolek ta kobieta nosiła również dwie bransoletki ze stylizowanymi głowami węży. Dodatkowo nosiła fibulę z wyrytymi na niej runami 'widuhudaR'. W ustach miała moncię, aby zgodnie z rzymskim zwyczajem zapłacić przewoźnikowi za przeprawę do zaświatów.
Wąż był często przedstawiany w sztuce i biżuterii rzymskiej. Chroniła dobrą fortunę rodziny.
Wąż w starożytności greckiej i Epoce brązu symbolizował uzdrowienie. Ta czć wężom, którą widać w kulturze rzymskiej, mogła pochodzić z Macedonii, gdzie wierzono, że wąż był symbolem płodności. Dlatego kobiety chętnie nosiły biżuterię w kształcie węża.
