Polecana kombinacja
Opis produktu
„maul” to młot bojowy z ciężką głowicą. Ten egzemplarz ma szpiczasty koniec, ale jego czubek jest szerszy niż w przypadku nadziak, innego typu młot bojowy. Od końca XIV wieku broń był używany głównie przez piechotę. Podczas powstania w Paryżu w 1382 roku rebelianci zbroili się w 3000 mauli z miejskiej zbrojowni, co przyniosło im przydomek Maillotins. Później tego samego roku kronikarz Froissart wspomina mauli w bitwie pod Roosebeke, co pokazuje, że nie były one jedynie broń dla biednych.
Szczególne zastosowanie maul miało miejsce wśród łuczników w XV i XVI wieku. W bitwie pod Azincourt angielscy łucznicy mieli używać ołowianych mauli, najpierw jako narzędzia do wbijania pali w ziemię, a później jako improwizowane bronie. Inne źródła z tego okresu również wspominają o ich użyciu. W Anglii takie bronie były używane przez łuczników Tudorów aż do około 1562 roku.
Od XV wieku krótsze młotki bojowy były coraz częściej używane przez kawalerię. Na początku szlachta patrzyła z góry na broń, ponieważ pochodził z niższych warstw społecznych, ale później zaakceptowali go ze względu na jego praktyczną wartość. Dowódcy kawalerii czasami nosili młotki bojowy jako broń i jako oznakę swojego stopnia; były one nazywane „Rottmeister-hammers” lub „packmaster hammers”. W armiach landsknechtów i w części Europy Środkowej młoty były również symbolami statusu dla niższej szlachty, niemal równymi szabla. Według niektórych źródeł szlachcic nie opuszczał domu bez swojego szabla i młot bojowy, które mogły również służyć jako laska.
Głowica młota jest przymocowana do twardego drewnianego trzonu za pomocą klinów, a trzon ma długość około 60 cm.
