Chociaż legiony często są postrzegane jako szkielet armii rzymskiej, nie mogły funkcjonować bez auxiliae. Te wojska pomocnicze składały się z obywateli spoza Rzymu, często pochodzących z poza imperium, i oferowały wsparcie z wyspecjalizowanymi umiejętnościami, takimi jak lekka kawaleria i łucznicy. Rekrutowani z grona peregrini (wolnych bez praw obywatelskich), auxilia były rozmieszczane w innych prowincjach niż ich region pochodzenia, aby zapobiec powstaniom i promować romanizację. Pod panowaniem cesarza Claudiusa auxilia zyskali większy status: żołnierze otrzymywali po 25 latach służby obywatelstwo rzymskie, a ich dowódcy wybierani byli odtąd spośród stanu rycerskiego. To zwiększyło prestiż i integrację tych jednostek w ramach armii.
Pod koniec II wieku naszej ery auxilia były równie liczebne jak legiony i kluczowe dla armii. Oferowały nie tylko moc militarną, ale także mobilność społeczną: żołnierze otrzymywali mieszkanie, żywność i zwolnienie z podatków, co czyniło życie atrakcyjnym, szczególnie dla biednych chłopów. W ciągu III i IV wieku coraz więcej barbarzyńskich sojuszników przyjmowano jako foederati, czasami z ich własnymi dowódcami w dowództwie. Reformy pod Diocletianusem i Konstantynem I podzieliły armię na trzy stopnie (palatini, comitatenses i limitanei), w których stare jednostki auxilia zostały włączone do wszystkich warstw. Po przyznaniu ogólnego obywatelstwa w 212 n.e. formalne różnice między legionistami a żołnierzami auxilia zniknęły, co czyniło ich rolę w armii rzymskiej zarówno militarnie jak i społecznie niezbędną.
W tym blogu naszkicowaliśmy strój żołnierza wojsk pomocniczych.
Możesz znaleźć inny strój żołnierza pomocniczego w tym blogu
Uzbrojenie
Hełm: coolus
Coolus, w języku niemieckim często określany jako hełm typu Hagenau, to rodzaj starożytnego rzymskiego hełmu używanego przez armię rzymską podczas późnego imperium i wczesnego okresu rzymskiego. Został nazwany od miejsca pierwszego odkrycia, Coolus, miasta w północno-wschodniej Francji. Te hełmy były w użyciu od I wieku p.n.e. do I wieku n.e.
Hełm zwykle wykonywany był z brązu, chociaż niektóre były z żelaza. Składał się z czaszki w kształcie misy ze zderzakiem czoła, osłoną karku i nausznikami. Często miał guzik na grzbiecie, do którego nosiciel mógł przymocować pióropusz.
Reprodukcja noszona przez naszego żołnierza pomocniczego to replika znaleziska z Haltern w Niemczech. Oryginał pochodzi z początku I wieku n.e. i ma mniejszą osłonę karku niż hełmy z późniejszych okresów.
Pancerz krzyżowy: Lorica hamata
Lorica hamata to pancerz krzyżowy, zbroja sieciowa, która była głównym rodzajem pancerza dla rzymskiego żołnierza od III wieku p.n.e. do końca imperium rzymskiego. Prawdopodobnie została przejęta od gallijskich plemion w okresie republiki i noszona była zarówno przez legionistów jak i wojska pomocnicze. Hamata składała się z naprzemiennie nitowanych i wyciętych pierścieni, a jej długość wahała się od talii do tuż powyżej kolan. Ze względu na elastyczność wielu żołnierzy wolało ją od lorica segmentata, która została opracowana w I wieku n.e.
Pod lorica hamata można było nosić gambeson lub subarmalis dla dodatkowej ochrony przed siłą uderzeń. Nie znaleziono jednak śladów materiału organicznego na fragmentach oryginalnych rzymskich pancerzy krzyżowych.
Włócznia
Włócznia (hasta) żołnierzy pomocniczych była wystarczająco lekka do rzucania, ale wystarczająco ciężka do kłucia.
Tarcza: scutum
Kolumna Trajana i kolumna Marka Aureliusza wyraźnie pokazują żołnierzy pomocniczych, zarówno piechoty jak i kawalerii, noszących płaskie, owalne tarcze.
Odzież rzymskiego żołnierza pomocniczego
Spodnie
Spodnie zostały wprowadzone do armii rzymskiej przez "barbarzyńskich" żołnierzy pomocniczych, którzy nosili je dla ochrony przed zimnem. Spodnie były wykonane z wełny i były idealne do kampanii w północnych obszarach. Projekt tych spodni opiera się na znaleziskach z Thorsberg w Niemczech, datujących się na III lub IV wiek n.e. Podobne spodnie znaleziono również w Damendorf.
Tunika
Nad spodniami żołnierz pomocniczy nosił krótką tunikę, która mogła mieć różne kolory, i czasami również płaszcz, aby się ogrzać.
Pas: Cingulum
Cingulum lub balteus to pas używany do zawieszania różnego sprzętu. Był wykonany ze skóry i często ozdobiony metalową biżuterią.
Caligae
Caligae to standardowe sandały noszone przez rzymskich legionistów i żołnierzy pomocniczych. Podeszwa składała się z kilku warstw skóry i miała grubość około 20 mm. Była wzmocniona podkowami. Górna warstwa wykonana była z jednego kawałka skóry i przyszyta przy pięcie. Ze względu na otwarte urządzenie można je było nosić przy przechodzeniu przez strumienie i rzeki, a dla ciepła żołnierz mógł nosić skarpety (undones). Prawdopodobnie caligae prawie nigdy nie były naprawiane i były wyrzucane, gdy wykazywały oznaki zużycia.
Caligae opierają się na oryginałach z lat 70. do połowy lat 80. n.e.
