The Katana, znana również jako miecz Samuraja, to japoński miecz używany przez Samuraje w feudalnej Japonii. Anatomia Katany składa się z 4 głównych części, z których każda ma bardzo specyficzne elementy.
Anatomia katany
Ostrze
Ostrze, oficjalnie zwane Ken, ma zwykle długość między 60 a 80 cm i ma lekkie zaokrąglenie.
Katana ma jedną ostrą krawędź skierowaną w dół. Druga krawędź jest tępa.
Wzdłuż długości ostrza biegnie linia grzbietu zwana Shinogi. Część nad Shinogi, zwana Shinogi-ji, jest płaska i dlatego tępa. Część pod Shinogi jest ukośna. Ta ukośna część kończy się na krawędzi ostrza zwanej Ha lub Yaibi. Wzdłuż krawędzi widać falisty wzór. Jest to spowodowane procesem fałdowania i hartowania używanym do tych mieczy. Ten wzór nosi nazwę Hamon.
Między główną częścią ostrza a czubkiem biegnie linia rozciągająca się na szerokości ostrza, zwana Yokote. Czubek noża nosi nazwę Kissaki i ten czubek jest często wystarczająco ostry, aby przebić pancerz.
U podstawy ostrza, tuż przed jelcem, znajduje się Habaki lub kołnierz ostrza. Habaki zapewnia sztywność i stabilność mieczowi.
Trzpień
Ostrze ma wąskie przedłużenie, zwane trzpieniem lub Nakago . Trzpień służy do przymocowania ostrza do rękojęści. W Katanie wykonanej przez tradycyjnego japońskiego mistrza mieczy imię twórcy i inne ważne informacje są wygrawerowane na tej części.
Jelce
Na Katanie znajduje się okrągłe jelce, gdzie ostrze i rękojęść się spotykają. To jelce nosi nazwę Tsuba i jest używane przede wszystkim do ochrony dłoni. Zapobiega poślizgnięciu się dłoni użytkownika w górę i na ostrze. W niektórych przypadkach Tsuba może być również używana do wpływania na równowagę miecza.
Tsuba zaczęła się jako czysto praktyczna część Katany, ale z biegiem czasu była coraz bardziej ozdobna. Bardzo szczegółowe Tsuba są uważane za dzieła sztuki same w sobie.
Po obu stronach Tsuba znajdują się Seppa. Seppa to metalowe dystanse używane do zacieśniania lub rozluźniania rękojęści miecza i do trzymania Tsuba na miejscu.
Rękojęść
Rękojęść Katany nosi nazwę Tsuka. Tsuka jest wykonana z drewna i otacza trzpień ostrza. Przez Tsuka i trzpień przechodzą dwa kołki, aby go mocno przytwierdzić. Te kołki to Meguki.
Tradycyjnie Tsuka jest zawinięta skórą żabią, czyli Samekawa w języku japońskim. W przypadku nowoczesnych i niedrogich Katany często używana jest skóra lub sztuczna skóra. Samekawa zapewnia tarcie dla owijki wokół rękojęści. Ta owijka nosi nazwę Tsuka-ito i może być wykonana z różnych włókien, od bawełny do jedwabiu.
Na dekorację znajdują się małe grawerowania na Samekawa, ale pod Tsuka-ito. Te dekoracje noszą nazwę Menuki.
Na końcu rękojęści znajduje się pomuka zwana Kashira, która chroni miecz i może być również ozdobiona.
Pochwa
Katana zawsze ma pochw, zwaną w języku japońskim Saya. Saya jest niezbędna do ochrony miecza przed uszkodzeniami, gdy nie jest używany. Zapobiega również niezamierzonym obrażeniom osób, które wchodzą w kontakt z Katanią.
Saya jest tradycyjnie wykonana z drewna i ozdobiona rzeźbieniem w drewnie lub tkaniną. Nowoczesna i niedrogia Katana może również mieć Saya z tworzywa sztucznego.
Do Saya przymocowana jest Sageo, lina używana do powiązania Katany z pasem osoby, która ją nosi.
Shirasaya
Katana Shirasaya to specjalny typ katany dotyczący konstrukcji miecza. Shirasaya-katana ma prostą drewnianą rękojęść i pochw. Ten typ konstrukcji był używany, aby ułatwić przechowywanie miecza i chronić ostrze podczas przechowywania. Kiedy noszenie katany zostało zabronione na koniec XIX wieku, konstrukcja Shirasaya była używana jako sposób na ukrycie katany i sprawienie, że wyglądała jak laska lub drewniany miecz treningowy.
Ponieważ ta pochwa została zaprojektowana do przechowywania noży, jest mniej solidna niż zwykła katana, co sprawia, że niebezpieczne jest używanie Shirasaya katany do walk lub celów treningowych.
Kliknij tutaj aby zobaczyć naszą kolekcję mieczy samurajskich
