Wikińska brosza żółwiowa z krzyżami słonecznymi, brąz, cena za sztukę

Opis produktu

Ten broszka żółw jest oparty na oryginałach z okresu Vendel z VII-VIII wieku. Zawiera różne symbole wczesnośredniowieczne, takie jak runa Othala, krzyże słoneczne i triquetry. Broszki żółw były noszone przez kobiety wikingów na piersiach przy hangerok, a do nich przyczepiano łańcuchy. W ten sposób kobiety prezentowały swoje posiadłości i status społeczny. Ten broszka żółw jest sprzedawany pojedynczo, więc jeśli chcesz parę, zamów 2 sztuki.

Broszka żółw: Biżuteria i Symbol w Czasach Wikingów broszka żółw były noszone w parach przez kobiety wikingów na piersiach i pierwotnie służyły do zamykania hangerok. Broszki żółw pojawiły się na początku czasów wikingów, zastępując fibula’s, które nosiły kobiety germańskie, aby utrzymać swoje ubrania, peplos, razem. Oprócz swojej funkcjonalnej roli jako zamknięcie, broszki żółw były również praktyczne: przyczepiano do nich łańcuchy z koralikami, biżuterią lub przedmiotami, takimi jak zestawy do szycia i grzebienie. Te akcesoria miały zarówno funkcjonalne, jak i rytualne znaczenie. Klucze symbolizowały autorytet kobiety, sprzęt do szycia podkreślały kobiecy ideał obróbki tekstyliów, a zestawy kosmetyczne podkreślały 'pobożność' poprzez rytualne mycie i kosmiczny porządek.

Krzyż słoneczny występuje w sztuce i mitologii od prehistorii i symbolizuje centralną rolę słońca w codziennym i duchowym życiu. Na rysunkach skalnych z Alta i sztuce epoki brązu na Bornholmie słońce jest przedstawiane z promieniami i możliwymi cyklami księżyca. Obiekty takie jak wóz słoneczny z Trundholm ukazują słońce jako poruszającą się siłę, która w ciągu dnia podróżuje po niebie, a ’s nocą przez podziemia. W późnym Epoka brązu krzyż słoneczny zyskał również związek z kołami, co podkreślało słońce jako poruszającą się, dającą życie siłę. Ten motyw pozostawał związany z indoeuropejskim kultem słońca i został później przejęty przez chrześcijaństwo w postaci 'krzyża celtyckiego'.