Średniowieczne miecze

Kupno średniowiecznego miecz

Osoby zainteresowane historycznymi bronie lub aktywne w rekonstrukcji historycznej, HEMA lub kolekcjonerstwie, znajdą w Celtic WebMerchant szeroką kolekcję średniowiecznych mieczy. Odkryj nasze wysokiej jakości repliki s i battle-ready mieczy do treningu, dekoracji lub historycznej rekonstrukcji.

Konstrukcja średniowiecznego miecz

Średniowieczne miecz składa się z kilku starannie zaprojektowanych części, które razem zapewniają równowagę, siłę i funkcjonalność. Sercem każdego miecz jest ostrze, część tnąca i kłująca, która musi być mocna, ale elastyczna, aby wytrzymać uderzenia w walce. Wiele kling zawiera zbrocze, który zarówno zmniejsza wagę, jak i wzmacnia konstrukcję.

Do ostrze przymocowana jest tang, przedłużenie, które biegnie przez chwyt i zapewnia stabilność. Pomiędzy tangiem a ostrze znajduje się jelce. Ten niezbędny element ochronny zapobiega przesuwaniu się dłoni do przodu i pomaga odpierać lub odbijać ciosy przeciwników. Pod jelce znajduje się chwyt, często wykonany z drewno i owinięty skóra, aby użytkownik miał optymalną kontrolę podczas walki mieczem.

miecz kończy się głowica, który służy jako przeciwwaga dla ostrze, czyniąc całe broń bardziej poręcznym. Głowice były na przestrzeni wieków formowane na różne sposoby i często ozdabiane grawerunkami lub metalowymi wkładka. Oprócz równowagi i bezpieczeństwa, głowica mógł być nawet używany w sytuacjach awaryjnych jako broń perkusyjna. Te elementy tworzą klasyczną anatomię średniowiecznego miecz: starannie przemyślaną kombinację techniki, estetyki i funkcjonalności.

Typologia mieczy średniowiecznych Oakeshotta

Typologia Oakeshotta to system opisywania i klasyfikowania średniowiecznych mieczy na podstawie ich fizycznej formy. Dzieli europejskie miecze z okresu średniowiecza – mniej więcej od XI do XVI wieku – na 13 głównych typów, oznaczonych cyframi rzymskimi X do XXII. System został opracowany przez historyka i ilustratora Ewarta Oakeshotta, który wprowadził go w 1960 roku w swojej książce The Archaeology of Weapons.

Oakeshott rozwinął wcześniejszy system: typologię Jana Petersena, który w 1919 roku opublikował obszerny przegląd Miecze Wikingów w De Norske Vikingsverd. W 1927 roku R. E. M. Wheeler uprościł klasyfikację Petersena do siedmiu typów, oznaczonych numerami od I do m VII. Oakeshott później dodał dwa typy przejściowe (VIII i IX) i rozwinął to w swoją własną, znacznie bardziej rozbudowaną klasyfikację.

Ważnym powodem, dla którego Oakeshott opracował nowy system, było to, że datowanie mieczy często okazywało się niepewne. Ze względu na handel, wojnę i długotrwałe ponowne użycie bronie data produkcji, okres użytkowania i moment, w którym miecz przestał być używany, mogą się znacznie różnić. Dlatego Oakeshott uznał za bardziej logiczne uporządkowanie mieczy według podstawowy ich kształtu i konstrukcji zamiast według datowania.