Chociaż większość kostiumów i zestawów Viking skupia się na bogatych mężczyznach i kobietach Viking, często brakuje uwagi wobec biedniejszych Vikingów, którzy stanowili większość populacji. Kobiecie Viking w tym zestawie dajemy imię Gunnhild
Społeczeństwo Viking znało trzy klasy, które można podzielić na niewolników, wolnych chłopów i arystokratów. Jest to żywo opisane w wierszu Eddy Rígsþula, która również wyjaśnia, że to bóg Ríg - ojciec ludzkości, znany również jako Heimdallr - który stworzył trzy klasy. Archeologia potwierdziła tę strukturę społeczną. Gunnhild była członkinią dna klasy wolnych. Dzięki temu miała osobowość prawną i mogła gromadzić bogactwo. Jednak większość wolnej klasy nie była zbogacona tak jak to, co znajdujemy w grobach Viking.
Niewolnicy (Thralls)
Wikingowie zabierali jeńców podczas swoich najazdów po Europie. Zostali oni przekształceni w niewolników i obciążeni różnymi zadaniami na farmach, od mielenia zboża po pasienie zwierząt po zbieranie drewna opałowego. Chociaż niewolnicy mieli prawie żadnych praw, ogólnie traktowano ich rozsądnie. Prawdopodobnie jedna czwarta populacji Świata Viking była niewolna. Chociaż większość niewolników była schwytana na obcych brzegach, niektóre osoby mogły być skazane na niewolnictwo za popełnione zbrodnie lub dobrowolnie zdecydowały się sprzedać się, aby spłacić długi. Dublin w Irlandii służył jako obóz przesyłowy dla niewolników z Anglii, Walii i Szkocji, po czym jeńcy byli sprzedawani na rynkach takich jak Hedeby.
Wolni chłopi (Karls)
Karl był wolnym chłopem w społeczeństwie Viking, członkiem klasy wolnych chłopów, która odgrywała ważną rolę w gospodarce rolnej. Ci wolni chłopi posiadali własną ziemię i zasoby, co dało im pewien stopień niezależności. Uprawiali rośliny i hodowali zwierzęta. Wielu Karli używało niewolników, aby uzyskać wystarczającą ilość pracy na farmie. Churls i huskarls były podobne do tych klas.
Karl miał określone prawa, takie jak prawo do posiadania ziemi i uczestniczenia w lokalnych decyzjach w społeczności. Był zobowiązany do płacenia podatków, a w czasach wojny mógł być wezwany do obrony swojej społeczności. Pomimo swojej wolności karlie nie mieli takiego samego statusu społecznego jak szlachta, ale nie byli również nieswobodnymi poddanymi ani niewolnikami.
Szlachta (Jarls)
Jarls stanowili arystokrację społeczeństwa Viking. Byli bogatymi ludźmi i posiadali wielkie majątki z ogromnym longhousami, końmi i wieloma thralls. Thralls wykonywali większość codziennych zadań, podczas gdy jarls zajmowali się administracją, polityką, polowaniem i sportami. Odwiedzali również innych jarli lub wyjeżdżali na wyprawy za granicę. Kiedy jarl umarł i został pochowany, jego domowych thralls czasami rytualnie zabijano i grzebano obok niego, jak pokazało wiele wykopalisk.
W praktyce wygląda na to, że pewna mobilność społeczna była możliwa, a istniały różne formy pośrednie. Szczegóły są niejasne, ale tytuły i stanowiska takie jak hauldr, thegn i landmand pokazują mobilność między karlami a jarlami.
Inne struktury społeczne obejmują społeczności félag zarówno w domenie cywilnej, jak i wojskowej, do których członkowie (félage) byli zobowiązani. Félag mogła skupiać się na określonych zawodach, wspólnym posiadaniu żaglowca lub zobowiązaniu wojskowym pod konkretnym przywódcą. Członkowie ostatniego byli określani jako drenge, jedno ze słów na określenie wojownika. Istniały również oficjalne społeczności w miastach i wsiach, skupiające się na ogólnej obronie, religii, systemie prawnym i thing (parlamencie).
Społeczeństwo Viking
Życie codzienne toczyło się głównie wokół klanu lub grupy rodzinnej, gdzie jednostki były podrzędne grupie. Przy zaplanowaniu małżeństw nacisk kładł się na relacje między obiema klanami, co było niezbędne dla zatwierdzenia małżeństwa.
Warunki mieszkaniowe klanów były odzwierciedlone w budowie i urządzeniu ich mieszkań. Często ten sam budynek służył jako dom mieszkalny, stajnia, miejsce spotkań i warsztat. Główna przestrzeń służyła jako pomieszczenie do życia, pracy i snu dla całej rodziny, z centralnym ogniskiem w środku. Zimą było tu przyjemnie, ze stałymi ławkami wzdłuż ścian pokrytymi ciepłymi skórami zwierząt i kocami. Lampy olejowe, napełniane olejem z ryb i tłuszczem wielorybów, wisiały na suficie, a meble luźne były rzadkie.
Nad centralnym paleniskiem gotowano, z dużym garnkiem do gotowania zawieszonym na łańcuchu żelaznym. Przygotowywano różne posiłki, w tym duszoną wołowinę i baranią mięso przyprawione musztardą i czosnkiem. Owce i bydło служily nie tylko źródłem mięsa, ale także do produkcji mleka, z którego wytwarzano ser i masło.
Prawa kobiet Viking
Kobiety w społeczeństwie północnym cieszyły się pod wieloma względami statusem porównywalnym do mężczyzn, co było znacznie bardziej korzystne niż położenie kobiet gdzie indziej w Europie. Jest to opisane między innymi w islandzkich Grágás i norweskich prawach Frostating i Gulating. Mogły dziedziczyć i rozstać się ze swoimi mężami. Na weselu panny młodej kobieta otrzymywała zestaw kluczy, a po noszeniu ich przez trzy lata jako húsfreyja (pani domu) mogła uważać się za legalną żonę. Chociaż skandynawskie kobiety mogły zajmować eminentną pozycję, chrztu zaprowadziła idee żeńskiej niższości, co doprowadziło do utraty ich korzystnego statusu społecznego i wolności.
Wśród Vikingów pan młody wraz z rodziną zapłacił posag, zwany również „mundr", jako część obrzędu ślubnego. Ta symboliczna płatność kompensowała utratę siły roboczej panny młodej, która po małżeństwie często przeprowadziła się do społeczności pana młodego. W przypadku rozwodu panna młoda zachowała posag, co służyło jako gwarancja dobrego partnerstwa. Prawo viking uznawało, że niektóre małżeństwa były nienaprawialne, co sprawiło, że rozwód był jedyną opcją.
Jako członkini wolnej klasy, Gunnhild miała pracowite życie. Opiekowała się gospodarstwem domowym, wychowywała dzieci i jednocześnie pracowała na co dzień z mężem na farmie.
W tym zestawie Gunnhild nosi różne warstwy ubrań. Godne uwagi są bardziej naturalne kolory, które nosi, które były tańsze niż niebieski, czerwony, a nawet purpura, na które mogli sobie pozwolić arystokraci.
Zestaw Gunnhild
Sukienka Viking i kombinezon
Gunnhild nosi praktyczną bieliznę, w której również śpi w nocy. Kiedy latem jest gorąco na farmie, nosi tylko bieliznę podczas pracy.
Na wierzchu bielizny nosi naturalną zieloną sukienkę, te sukienki są jej standardowym ubraniem. Prawdopodobnie Gunnhild posiadała tylko jeden lub dwa różne zestawy tych sukienek.
Buty Viking
Gunnhild nosi buty. Ale często chodziła również boso. Buty są stosunkowo drogie i były wielokrotnie naprawiane. Prawdopodobnie niewielu ludzi miało zupełnie nowe buty.
Sukienka zawieszana
Sukienka zawieszana była bardzo ważnym elementem garderoby Viking. Właśnie sukienka zawieszana wyrażała status. Status był bardzo ważny dla Wikingów, którzy żyli w systemie klanowym. Gunnhild ma swoją brązową sukienkę zawieszaną haftowaną brązowym garem. Sama sukienka zawieszana jest tkana w motyw jodły. Gunnhild nie ma dużo czasu na dekorowanie ubrań.
Sukienka zawieszana była przytwierdzona zapinkami żółwia.
