Jerkin był krótką, obcisłą kurtką dla panów, którą w XVI i XVII wieku nosiono nad dubletem, a przez to stanowiła rozpoznawalną część mody z tego okresu.
Jerkin najczęściej wytwarzano ze skóry w jasnych kolorach, czasami gładko wyprawianej, czasami grubszej tekstury, a często nie miał rękawów. Ta kombinacja skóry i braku rękawów nadawała jerkinowi hybrydowy charakter: z jednej strony funkcjonalny i trwały, z drugiej strony wystarczająco modny, by nosili go zarówno szlachta, jak i żołnierze.
To ubranie było ściśle powiązane z rozwojem militarnego odziału renesansu, w którym ścieśniony dublet arming dublet noszony pod zbrojami stawał się coraz cieńszy. W przeciwieństwie do kolczug, zbroja płytowa była mniej podatna na broń perkusyjną, a ponieważ zbroje były coraz lepsze i pełniejsze, nie było potrzeby noszenia wygodowanej formy ochrony ciała.
Skórzany jerking zastąpił dublet jako warstwę podzbrojną. I podobnie jak w przypadku dubletu i pourpoint, jerking był kojarzony z mocną męskością. Dlatego też szybko zaczęto nosić go również bez zbroji.
Chociaż słowo "jerkin" często pojawia się we wczesnych nowoczesnych źródłach angielskich, pochodzenie tego terminu jest nieznane. Przez wieki próbowano łączyć go z niderlandzkim słowem sukienka, ale okazuje się, że jest to termin współczesny, który ani fonetycznie, ani znaczeniowo nie odpowiada słowu angielskiemu.
Jerkiny z XVI wieku zwykle wytwarzano ze skóry i często opatrzono je krawędziami i perforacjami. Te małe nacięcia i wycięcia miały zarówno funkcję dekoracyjną, jak i praktyczną: sprawiały, że sztywny tworzywo mogło się lepiej dopasować do ciała.
W połączeniu z dublet, który nosił się pod spodem, jerkin pomimo skóry mógł być noszony elastycznie. Było to ważne w okresie mody, w którym popularne były formy takie jak brzuch gęsi, wypukła forma brzucha mocno napełnionego dubletu.
Jerkin w tym czasie zwykle zamykano przy szyi, podczas gdy opadał swobodnie w dół, aby uwidocznić tę charakterystyczną wypukłą formę.
Około początku XVII wieku zmienił się sposób, w jaki nosił się jerkin. Moda przesunęła się w kierunku znacznie węższej sylwetki, z silnie podkreślanymi talią, które odpowiadały ewolucji dubletu w tym samym okresie.
Dlatego jerkin od tego momentu często zamykano w talii, podczas gdy górna część pozostawała otwarta, dzięki czemu wąskie, V-kształtne górne ciało było wyraźnie widoczne. To uczyniło jerkina rodzajem wzmocnienia efektu sylwetki, który w tym okresie stawał się coraz ważniejszy w męskiej modzie.
Około połowy XVII wieku jerkin przeszedł ponownie przesunięcie stylistyczne i jego krój zaczął bardziej przypominać dublety z tego samego czasu. Wtedy nosił się go wyżej w talii i miał dłuższą spódnicę, która przykrywała biodra i czasami nawet część górnych ud.
W ten sposób podążał za trendem wydłużonej odzieży wierzchniej, który ostatecznie w późnym XVII wieku doprowadził do zniknięcia zarówno dubletu, jak i jerkina, gdy długi płaszcz — noszony z waistcoat i cravat — za sprawą monarchów takich jak Ludwik XIV i Karol II stał się nowym standardem.
Jerkin stanowi więc wyraźny przykład tego, jak militarne ubrania, moda i funkcjonalność przenikały się wzajemnie przez wieki.
Jak nosić swój jerkin
Kombinowanie z spodniami bombkowatymi.
Jerkin nosił się w czasach, gdy popularne były spodnie bombkowate i trunck hose. Te spodnie siedziały ciasno na podudziu, ale miały szeroką bombkę na wysokości uda i bioder.
Dublet
Pod jerkinem nosił się dublet, to ubranie pozostało modne, jerkin w żaden sposób nie jest substytutem dubletu.
Koszula
Pod dublet nosił się koszulę, często miały one bombkowate rękawy, co w połączeniu z dublet daje piękny efekt.
Kapelusz
W tym czasie nosił się różne rodzaje nakryć głowy. Mężczyźni XVI wieku nosili barretki, płaskie czapki, kapotany lub kapelusze z rondem. Ten ostatni w kontekście militarnym można było również nosić nadSecret.
Wewnętrzne linki
- Dublet: obcisła kurtka dla panów XIV–XVII wiek
- Buff Coat: siedemnastowieczny skórzany militarny płaszcz i ochrona
- Pourpoint: średniowieczna kurtka i warstwa pod zbroję
- Frock coat: formalna kurtka dla panów z XVIII wieku
Źródła:
- Źródło wizualne: Portrety Fransa Halsa i Rembrandta van Rijn dla dokładnej tekstury i sposobu noszenia skórzanych jerkinów przez obywateli i strzelców.
