Wprowadzenie
Stulecia война między Anglią a Francją trwała od 1337 do 1453. Ten długotrwały konflikt miał wzloty i upadki dla obu stron, ale na początku XV wieku wydawało się, że Anglia osiągnęła zwycięstwo. W 1429 roku sytuacja wyglądała bardzo źle dla Francuzów: Anglicy i Burgundowie opanowali duże części Francji, a sami ze sobą sprzeczali się o to, kto powinien otrzymać tron. Francuski dauphin (następca tronu) Karol VII był przygnębiony swoimi stratami, a nawet kontrolę nad częściami Francji, które były w jego posiadaniu, tracił chwyt. Był nawet przez własnych poddanych szyderze nazywany „królem Bourges", ponieważ prawie nigdy nie opuszczał tego miasta, podczas gdy jego wrogowie powoli opanowywali kolejne części francuskiego kontynentu. W tym samym czasie siedemnastoletnia dziewczyna z francuskiej wioski chłopskiej Domrémy usłyszała głosy w swojej głowie i miała wizje aniołów i świętych, którzy mówili jej, że Bóg dał jej świętą misję, aby Karol wspął się na tron. Ta dziewczyna była Joanną d'Arc, słynną francuską kobietą dowódcą armii, która w zaledwie dwa lata odwróciłaby losy wojny.
Po sprzeciwie ze strony kościoła i dworu Karola udało jej się przekonać zdesperowanego następcę tronu o swojej świętej misji. Otrzymała konia, zbroję i małą francuską armię pod swoim dowództwem, z którą szybko osiągnęła spektakularne zwycięstwa. Jej sukces w oblężeniu Orleanu nie tylko zainspirowała jej własne wojska, ale także resztę francuskich armii. Karol pozwolił się oficjalnie koronować na króla Francji, podczas gdy jego wrogowie zostali odparci. Jej przywództwo przyniosło nową fazę wojny, w której Francja powoli zaczęła odzyskiwać ziemię, która została opanowana przez jej wrogów. Jej własne szczęście nie trwało jednak długo; kiedy Joanna została uwięziona przez Burgundów i Anglików w 1430 roku i skazana na spalenie, Karol nic nie zrobił, aby jej pomóc. W 1431 roku, mimo protestów jej towarzyszy, została spalone jako czarownica i przekląta przez kościół. Miało to trwać prawie 500 lat, aż w 1920 roku Kościół katolicki ją uniewinni i ogłosił ją świętą. Do dzisiaj uważana jest za jedną z największych francuskich bohaterek.
Od XV wieku toczyła się duża dyskusja na temat sposobu, w jaki przełamała normy społeczne i pozycję, którą przydzielono kobietom. Wielkie oburzenie spowodowało fakt, że ubierała się jak mężczyzna na polu bitwy i również wydawała rozkazy mężczyznom; jej wrogowie malowali ją z tego powodu jako czarownicę. Sojusznicy Joanny i żołnierze mniej zajmowali się „rolą", którą jej przydzielono jako kobiecie, ale patrzyli na zwycięstwa, które osiągnęła. Dla nich nie była „mężczyzną" ani „kobietą", ale dowódcą, który podjął działania, aby odzyskać Francję. Zarówno cywile, żołnierze, jak i szlachetni rycerze podążali za jej przywództwem bez wątpliwości. Pomimo oficjalnego stanowiska Kościoła, wiele ważnych postaci, takich jak arcybiskup Embrun, postawiło na szali swoją pozycję, opowiadając się za jej uniewinnieniem. Bezprecedensowy szacunek, który cieszyła się wśród swoich wojsk i towarzyszy, był przez jej współczesnych szeroko opisywany.
W tym blogu dajemy interpretację odzieży, wyposażenia i zbroi, którą nosiłaby Joanna d'Arc. Dzięki temu możesz sam stworzyć zestawienie na podstawie jednej z najbardziej badanych (żeńskich) postaci w historii.
Strój
W przypadku stroju Joanny d'Arc istnieją dwie różne opcje: Ubierała się w młodym życiu zgodnie z damską modą dnia, ale kiedy prowadziła francuską armię, nosiłaby również wojskowy (męski) strój. To spowodowało wiele wzburzeń, ponieważ Joanna d'Arc w ten sposób przełamała wiele norm społecznych; przy jej spaleniu byłoby to nawet używane jako dowód jej „czarów". Jednak wiele postaci z Kościoła, zarówno za jej czasów, jak i po jej spaleniu, opowiadało się za tym, że jej męskie ubranie nie było powodem do jej prześladowania. Nie jest jasne, czy Joanna d'Arc miała specjalne powody do noszenia męskiego ubrania, oprócz tego, że to ubranie było po prostu najbardziej praktyczne dla jej wojskowej roli.
Opcja 1: Zwykłe ubranie damskie
Pierwszy strój Joanny d'Arc składa się z cotehardie z niższą sukienką, butami i pasem z torebką. To byłby prosty strój, który nosiła w swoim życiu jako córka chłopa.
Cotehardie
Cotehardie to długie, płynne szaty, które podczas późnego średniowiecza były modne zarówno u kobiet, jak i mężczyzn. Najchętniej noszono jasne kolory, w przeciwieństwie do tego, jak ten okres jest często przedstawiany. Jeśli mogli sobie na to pozwolić, ich ubranie było bogato zdobione, ale nawet bez zdobień ubranie w średniowieczu było bardzo drogie. Latem Joanna d'Arc nosiłaby cotehardie z krótkimi rękawami, ale model z długimi rękawami zimą.
Joanna d'Arc nosi również niższą sukienką pod swoją cotehardie. Poprzez noszenie bielizny średniowieczne ubranie mniej szybko brudziło się od ciała, a górna warstwa nie musiała być czyszczona tak często, co powodowało, że również mniej szybko się odbarwiało.
Różaniec
Europa późnego średniowiecza była głównie (katolicka) chrześcijańska. W tym burzliwym okresie uznawano za ważne bycie pobożnym, ponieważ śmierć mogła czaić się za każdym rogiem (memento mori). Różaniec został opracowany jako narzędzie dla zwykłych ludzi do odmawiania modlitw. Składał się z drewnianego krzyża z różnymi paciorkami, z których każdy symbolizował modlitwę. Późnośredniowieczna wariant kartuski, którą Joanna d'Arc używałaby, była szczególnie związana z Marią, matką Jezusa. Różaniec stał się bardzo popularny wśród zwykłych ludzi w XIV i XV wieku, ale był również często noszony przez żołnierzy na polu bitwy, aby mogli się modlić bez kościoła w pobliżu lub wypowiedzieć modlitwę za pomocą czaru.
Buty
W XIV i XV wieku noszono spiczaste buty. W miarę upływu czasu moda stała się taka, by robić je coraz dłuższe i bardziej spiczaste.
Opcja 2: Ubranie wojskowe
Ubranie wojskowe, które nosi Joanna d'Arc, składa się z kaptura, surcotu lub zbrojonego pourpoint, ochraniaczy nóg i pasa z jej sztyletem i mieczem. Pobożna Joanna d'Arc wciąż trzymałaby swój różaniec blisko siebie.
Kaptur
Kaptur to średniowieczny element garderoby, który pierwotnie miał na celu chroniać głowę przed deszczem i zimnem. W XIV wieku wśród szlachty i mieszczaństwa modne było noszenie kaptura jako rodzaju turbanu, przez odwrócenie go do góry nogami.
Surcot
Ten element garderoby wyewoluował z tabard, którą rycerze w poprzednich stuleciach nosili nad swoją zbroją, aby się rozpoznawali na polu bitwy, ale w XIV i wczesnym XV wieku był również noszony sam w sobie. Joanna d'Arc nosi ten element garderoby, aby uczynić się widoczną jako dowódca armii zarówno na polu bitwy, jak i w życiu codziennym.
Wiele ubrań w tym okresie nosiono również w półpołówkowym wzorze koloru, znane również jako Mi-parti. Ten model surcoat jest dostępny w różnych połówkach, co pozwala ci samemu mieszać i dopasowywać kolory.
Joanna d'Arc nosi również koszulę pod surcotu. Poprzez noszenie bielizny średniowieczne ubranie mniej szybko brudziło się od ciała, a górna warstwa nie musiała być czyszczona tak często, co powodowało, że również mniej szybko się odbarwiało.
Zbrojna pourpoint
W XV wieku moda przeszła od długich, płynnych szat do krótkich, dopasowanych ubrań. Mężczyźni zaczęli nosić pourpoint, które kończyły się wokół bioder i podkreślały pierś i talię. W wyniku tego pełne spodnie zaczęły być coraz bardziej modne. Joanna d'Arc nie tylko nosi ten element garderoby, aby mogła nosić swoją zbroję, ale także aby pokazać swoją ważną pozycję jako kobieta dowódcy armii.
Gambeson zapewnia warstwę zatkanej ochrony pod kolczugą i zbroją płytową, ale był noszony przez biednych żołnierzy sam w sobie. Wraz z rozwojem zbroi, grube gambeson stały się niepotrzebne dla rycerzy i zaczęli nosić cieńszą, lżejszą zatkaną wariantę, która również odpowiadała modzie dnia, taką zwaną zbrojoną pourpoint. Do tego dopasowanego wariantu gambeson mogły być przymocowane części zbroi, które do
