To było dokładnie 600 lat temu, w lipcu 1423 roku. Późno w stuletniej wojnie. Rzucamy okiem na ubrania i wyposażenie bojowe Llewelyna, walijskiego łucznika w angielskiej armii. Anglicy są w drodze do burgundzkiego miasta Cravant, aby pomóc swoim sojusznikom przeciwko francusko-szkockiej inwazji.
Przygodowy Llewelyn już jako dziecko został zainspirowany przygodami Robina Hooda, których przedstawiali wędrujący artyści z Anglii. Przez całe życie trenował łuk, od niedzielnych ćwiczeń strzeleckich po ukryte polowania w lesie swojego pana. Zanim został łucznikiem, Llewelyn pracował jako czeladnik u mistrza z cechu kowali w jego mieście. Jego buntowniczy charakter doprowadził do wielkiej kłótni z mistrzem cechu, co skłoniło go do zaciągnięcia się do walki we Francji.
Bitwa o Cravant
Stuletnia wojna był długim konfliktem między Anglią a Francją o francuski tron. Z czasowymi przerwami война trwała 116 lat. Odkąd Anglikom udało się zdobyć duże części Francji, wojna czasowo się uspokoiła. Francuski Dauphin (książę koronny) w 1420 roku został nawet zmuszony do zrzeczenia się swoich pretensji do francuskiego tronu. Ale kiedy angielski król nagle umarł, Dauphin zobaczył szansę na odzyskanie swojego kraju.
Francuzi i Szkoci przygotowywali się do inwazji na angielskiego sojusznika Burgundię, podczas gdy angielska królowa w domu pospiesznie usiłowała zmobilizować armię. Ostatecznie udało jej się wysłać do Francji siłę zbrojną zaledwie 2500 mężczyzn, która miała wspomóc małe miasteczko Cravant przeciwko oblężeniu przez ponad 8000 Francuzów i Szkotów.
Kiedy Anglicy dotarli do Cravant, było jasne, że byli znacznie w mniejszości. Nawet z dużą liczbą burgundzkich oddziałów pomocniczych, które podnieśli w drodze, francusko-szkocka armia była trzy razy większa. Pozycjonowała się przy małym moście przez rzekę między Anglikami a miastem. Ponieważ obie strony nie odważały się przechodzić przez most, rozkazały swoim łucznikom strzelać do wrogiego brzegu rzeki. Anglicy uzyskali przewagę w tej walce na dystansie, co powodowało, że obrona ich przeciwników zaczęła się rozpadać.
Pod osłoną strzelców z łuków długich Anglicy wykorzystali swoją szansę i przeszli rzekę. W tym samym momencie oblężeni Burgundowie wyruszyli z miasta do walki, tuż za wrogimi liniami. Francuzi wpadli w panikę i uciekli, podczas gdy ich szkoccy sojusznicy pozostali zdezorientowani na brzegu. Szkoci byli teraz sami w mniejszości i nie stanowili dużej konkurencji dla Anglików i Burgundów, którzy wопреки oczekiwaniom wszystkich zwycięży.
Odzież podstawowa
To jest odzież podstawowa Llewelyna, którą nosi w domu w Walii lub w wolnym czasie. Jego zestaw składa się z tuniki, paska, goleni, chaperonu i pary czółenek.
Tunika ze Stuletniej Wojny
Tunika była podstawowym ubraniem dla mężczyzn przez całe średniowiecze. Noszono je przez cały rok i były dostępne w wielu stylach. W XV wieku tuniki europejskie były wykonywane głównie z wełny i lnu, w zależności od pogody. Bawełna nie rosła w Północnej Europie, ale była dostępna dzięki handlowi ze współczesną Włochami i Hiszpanią.
Pasek
Pasek sprawiał, że zarówno mężczyźni, jak i kobiety nosili długie, płynące ubrania (takie jak tuniki i spódnice), które lepiej przylegały do ciała. Paski były również sposobem na wykazanie swojego statusu, nie tylko poprzez piękne sprzączki i zdobienia, ale także poprzez długość części paska, która zwisała; to sygnalizowało, ile pieniędzy miałeś, aby wydać na dodatkową skórę!
Golenie
Golenie (Chausses) były popularne dla mężczyzn w późnym średniowieczu. Były to rodzaj długich skarpet, które były zawiązywane sznurkami do spodni (Braies). Szlachta i bogaci mieszczanie nosili swoje pięknie ozdobione golenie często w różnych kolorach (mi parti). Nasz Llewelyn nie jest wystarczająco bogaty na tę trendy modę, więc nosi parę jednolitych czerwonych goleni.
Chaperon
Chaperon był ważnym ubraniem przez całe średniowiecze, które utrzymywało głowę czystą i suchą wszystkich klas społecznych. Przez szlachtę, kupców i innych bogatych mieszczan chaperon był noszony "od góry nogami", jako rodzaj turbanu.
Czółenka
Buty zwrotne z długimi noskami (bardzo kreatywnie nazywane "czółenkami") były w czasach Llewelyna symbolem dobrobytu. Aby podkreślić ten kształt buta, czubek buta był często nawet wypychany mchem lub włosiami zwierzęcymi!
Zbroja
Pełne wyposażenie Llewelyna składa się z aketonu, sallet z beworem, kołnierza z kolczugi i pary półrękawic. Dzięki temu jego tors i głowa są dobrze chronione, ale jego ramiona mają wystarczającą swobodę ruchu, aby efektywnie strzelać z łuku. Jako broń ma łuk długi, młotek bojowy i buckera.
W zależności od roli (i budżetu) żołnierza, miał inny pancerz i wyposażenie broni.
Aketon / wambuis
Wambuis był fundamentem pancerza każdego średniowiecznego żołnierza, od rekruta do rycerza. Mógł być używany samodzielnie jako ochrona, ale noszono go również pod kolczugami i zbrojami.
Wariant wambuisa, zwany arming doublet, miał specjalne sznurki do mocowania pancerza płytowego. Chociaż był to ubiór wojskowy, zwykli obywatele w niektórych częściach Europy (szczególnie we Włoszech) również nosili ten ubiór, ponieważ sugerował doświadczenie bojowe i rycerskość.
Kołnierz z kolczugi
Llewelyn nosi kołnierz z kolczugi chroniący jego szyję, ramiona i pierś. Pełny pancerz z kolczugi byłby dla niego nie do stać, i utrudniałby mu tylko strzelanie z łuku.
Sallet i Bevor
Sallet był hełmem noszonym przez zwykłych żołnierzy i rycerzy od połowy do końca XV wieku, z przyłbicą lub bez. Przyłbica często nie sięgała do brody, co miało tę zaletę, że nosiciel mógł lepiej oddychać.
Sallet był często noszony w połączeniu z beworem, stalowym osłonięciem szyi sięgającym wysoko ponad brodę. Dzięki temu cała głowa była chroniona.
Półrękawice
Półrękawice lub "demi-gauntlets" były popularną formą stalowej ochrony dłoni w XV wieku. Były znacznie łatwiejsze i tańsze w produkcji niż pełne pancerne rękawice i oferowały większą swobodę ruchów palców.
Łuk długi
Główną bronią Llewelyna jest łuk długi, charakterystyczna broń angielskich i walijskich łuczników podczas stuletniej wojny. Te łuki
