Na początku XV wieku zbroje były w pełnym rozwoju. W tym okresie styl Mediolański był szeroko stosowany. Długa kolczuga hauberk ustąpiła miejsca haubergeon, która sięgała do ud.
W tym czasie pojawił się dublet arming. Ten krótki pikowany dublet pochodził od arming pourpoint.
Dublet arming zapewniał solidny podstawowy podkład, na którym można było zawieszać późnośredniowieczną zbroję, na przykład za pomocą sznurków (aiglaits). Dopasowany krój dodatkowo nadawał ciału potężny, gotowy do walki wygląd, dzięki czemu nieopakowane warianty szybko zaczęły być noszone w życiu codziennym przez obywateli.
Niektóre warianty miały dodatkowe uzupełnienia kolczugi przymocowane bezpośrednio do dubletu w wrażliwych obszarach, takich jak pachy i łokcie, co było szczególnie powszechne w XV wieku.
Różnice regionalne były wyraźnie widoczne: niemieckie zbroje gotyckie używały krótszych dubletów arming, podczas gdy styl mediolański miał dłuższe modele, które mogły sięgać aż do górnego uda.
Aiglaits
Późny XIV-wieczny pourpoint zawierał u dołu aiglaits, do których w życiu codziennym przymocowywano osłony nóg. Ta technika została przejęta w dublecie arming, dzięki czemu części zbroi płytowej i kolczugi mogły być przymocowane bezpośrednio do pikowanego dubletu.
Osoba zakładająca zbroję musiała pracować w określonej kolejności — zaczynając od stóp i idąc w górę — aby metalowe płyty dobrze się nakładały.
Konstrukcja zapewniała, że uderzenia, które w innym przypadku byłyby śmiertelne, były kierowane wzdłuż powierzchni. Nawet wtedy wrażliwe miejsca, takie jak łokcie, kolana i szyja, pozostawały niebezpieczne, dlatego też te strefy miały ruchome punkty mocowania, które pozwalały na pewną swobodę.
Dzięki temu ktoś mógł się poruszać bez, aby zbroja się zsuwała. Cały ten system arming points umożliwiał głównie funkcjonalność zbroi płytowej w późnym średniowieczu.
Dublet w cywilnej modzie
Od late XV wieku dublet arming w Italii rozwinął się nawet do mody obywatelskiej, gdzie noszenie go sugerowało status i rycerską elegancję.
W tym czasie dublety arming zwykle nie były już podszyte, ponieważ noszenie kolczugi jako luźnej zbroi ciała zostało wycofane. Dlatego nie było już konieczne noszenie pikowanego podpancerza.
Najwyraźniejsza różnica między dubletrem a dublettem arming pozostały arming points, które były używane aż do XVII wieku.
Jak noszę mój dublet arming
Noś dublet arming nad średniowieczną koszulą i spodniami. W okresie, w którym rozwijał się dublet arming, osłony nóg były coraz mniej popularne i stały się modne obcisłe spodnie.
Nad dublettem arming możesz opcjonalnie nosić haubergeon kolczugi lub dodatkową ochronę kolczugi, taką jak spódnica (gousset) i voiders przy pachach. Połącz dublet arming z zbroją płytową i przymocuj części pancerza sznurkami do dubletu.
Wewnętrzne linki
- Pourpoint: średniowieczna kurtka i warstwa podpancerza
- Gambeson: średniowieczna zbroja pikowana i ochrona
- Dublet: obcisła męska marynarka XIV–XVII wiek
- Munitiepantser: Masowa produkcja zbroi XV–XVII wiek
Źródła:
- Źródło pierwotne: Manuskrypt Hastings (How a Man Shall be Armed, ok. 1450), w którym krok po kroku opisano, jak rycerz zakłada swój dublet arming i przywiązuje zbroję płytową za pomocą sznurówek.
