Wprowadzenie
Zbroja rycerza (lub człowieka do walki) wyglądała inaczej na przestrzeni średniowiecza. W tym wpisie pokazujemy ci wygląd uzbrojenia człowieka do walki z Północnych Włoch z początku piętnastego wieku, aby pomóc ci wybrać własną kompozycję.
Na przestrzeni czternastego i piętnastego wieku doszło do wzrostu armii najemnych w średniowiecznej Europie. Najemnicy byli lepiej wyszkoleni i wyposażeni, mogli walczyć przez cały rok i mogli sobie pozwolić na lepszy sprzęt niż tradycyjne armie złożone z czasowych, zależnych żołnierzy. Byli jednak znacznie drożsi i często rabowali tereny, na których się znajdowali. Długotrwałe konflikty, takie jak setnia война między Anglią a Francją, były w dużej mierze prowadzone przez drogie armie najemne, które często stanowiły dużą część ciężkiej piechoty i ludzi do walki na polu bitwy.
Ta nowa forma wojny powodowała wysokie koszty, które mogły sobie pozwolić tylko jednostki. We Włoszech doprowadziło to do powstania nowych miast-państw i republik, które były wystarczająco bogate, aby zatrudniać armie najemne. Wzrost dużych rywali, takich jak Wenecja i Genua, w końcu czternastego wieku doprowadził do rodzaju zimnej wojny między dwiema wielkimi aliantami w Północnych Włoszech. Wybuchłaby w gorącą wojnę w 1423 roku w postaci Wojen lombardzkich między Republiką Wenecji a Księstwem Mediolanu. Te wojny podzieliłyby Północne Włochy na kilka dużych bloków władzy, które wyłoniły się z mozaiki poszczególnych miast-państw, które wcześniej się pojawiły. Wyścig zbrojeń między sojuszami, które brały udział, doprowadziłby do rozwoju charakterystycznej „mediolańskiej" zbroi płytowej.
Rozwój Zbroi
W przejściu do piętnastego wieku zbroja płytowa zaczęła się rozwijać bardziej. Od tej pory mogła być noszona stopniowo także sama, bez pełnej kolczugi. Dobrym przykładem rozwoju zbroi w tym okresie jest zbroja Churburg S18 z zamku Churburg w Północnych Włoszech.
Słabe punkty w zbrojach były coraz częściej chronione artykulowaną zbroją płytową. Na przykład naramienniki otrzymały teraz 'besagews', okrągłe płytki chroniące pachy. W Północnych Włoszech powoli wszła w modę „biała zbroja", styl, w którym zbroja nie była już przykryta tkaniną. Ten sposób konstruowania zbroi byłby później popularne we Francji, Anglii i Świętym Cesarstwie Rzymskim.
Plastron rozwinął się w kurysę z plastronem i plecami. Ruchome płytki (faulds) chroniły dolne brzucho i biodra. Bascinet rozwinął się w kask ze zintegrowaną ochroną szyi, ale zaczął również być zastępowany przez wczesne „armety", kaski ze skomplikowaną rozkładaną konstrukcją, która lepiej przylegała do głowy. Rękawice pancerne rozwinęły się w formę, która nadal oferowała indywidualną ochronę palców, ale była pokryta dużą stalową płytką zwisającą nad knykciami.
Zestawienie Fiore
Rok to 1423 i Fiore jest bogatym człowiekiem do walki z Północnych Włoch. Walczy jako człowiek do walki pod doża Wenecji w wojnie między jego miastem a Mediolanem. Jego uzbrojenie i odzież zostały opłacone z jego żołdu i chętnie wykazuje swój wojowniczy charakter na ulicy. W swojej karierze jako człowiek do walki Fiore jest zainteresowany przede wszystkim pieniędzmi, ale czuje pewną sympatię do swojego miasta. To jednak nie wystarczy, aby zrezygnować z jego bogatej pensji jako najemnika.
NB: Ten zestaw opiera się na wspomnianej wcześniej zbrojąChusburg S18 z okresu 1380-1420 w zamku Churburg w Północnych Włoszech. Podobne zbroje były noszone przez francuskich, burgundzkich i angielskich rycerzy w stuletniej wojnie, chociaż w tym okresie zaczęły rozwijać się wyraźne style regionalne.
Ubranie
Kiedy Fiore nie nosi swojego uzbrojenia, podąża za modą z początku piętnastego wieku. Nosi surcoat lub swoją arming doublet, braies z pończochami, buty szpiczaste i bycocket jako nakrycie głowy. Na pasku nosi torbę i sztylet. Nosi również zwykły pierścień wieśniaka, który znalazł na polu bitwy jako talizman szczęścia.
Kapelusz i czepiec
Bycocket (znany również jako typ kapelusza noszony przez Robina Hooda) był popularnym nakryciem głowy w czternastym i piętnastym wieku. Był noszony zarówno z czepcem, jak i bez niego przez chłopów, mieszczan i szlachtę.
Surcot
Na specjalne okazje Fiore nosi surcot w heraldycznych kolorach jego rodziny. To ubranie wywodziło się z tabard, który rycerze w poprzednich wiekach nosili nad swoją zbroją, aby rozpoznać się nawzajem na polu bitwy, ale w czternastym i wczesnym piętnastym wieku był również noszony sam.
Wiele ubrań w tym okresie było również noszone w pół-na-pół kolorystycznym wzorze, znane również jako Mi-parti. Ten model surcoatu jest dostępny w różnych połówkach, dzięki czemu możesz sam mieszać i dopasowywać kolory.
Koszula
Chętnie nosili jasne kolory, wbrew temu, jak często ten okres jest przedstawiany. Jeśli mogli sobie na to pozwolić, ich odzież była bogato zdobionych, ale nawet bez ozdób odzież w średniowieczu była bardzo droga. Noszenie koszuli pod spodem powodowało, że wierzchnia odzież nie brudziła się tak szybko od ciała i wymagała mniej częstego prania, dzięki czemu szybciej się nie przebarwiała.
Arming Doublet
W piętnastym wieku moda przeszła od długich, płynnych szat do krótkich, przylegających ubrań. Mężczyźni zaczęli nosić doublety, które kończyły się wokół bioder i podkreślały pierś i talię. W związku z tym pełne spodnie zaczęły być coraz bardziej popularne.
Gambeson zapewnia warstwę pikowanej ochrony pod kolczugą i zbroją płytową, ale był noszony przez biednych żołnierzy na sobie. Wraz z rozwojem zbroi grube gambesony stały się zbędne dla rycerzy i zaczęli nosić cieńszą, lżejszą wersję pikowaną, która również pasowała do mody dnia, tak zwaną arming doublet. Do tej przylegającej wersji gambesa można było przymocować części zbroi, które dobrze przylegały do ciała.
We Włoszech arming doublet był nawet noszony jako zwykłe ubranie przez obywateli i niewojenną szlachtę, aby nadać sobie wojowniczy wygląd, porównywalny z noszeniem butów bojowych lub ubrań w kamuflażu w dzisiejszych czasach. Fiore chętnie to pokazuje i nosi swój arming doublet również w codziennym życiu.
Majtki z Pończochami
W czternastym i wczesnym piętnastym wieku generalnie nosił się pończochy (chausses). Te długie skarpety były przywiązane do majtów (braies) i zwykle noszono je pod długimi szatami.
W tym okresie powoli następowała również zmiana na pełne spodnie. Wybór między chausses a spodniami jest sprawą osobistych preferencji, ale później w piętnastym wieku nosili już tylko spodnie.
PORADA: Pończochy i spodnie z piętnastego wieku powinny być ściśle przylegające do ciała. W czternastym do szesnastego wieku często wiązano sznurek lub skórzany pasek pod kolanem, aby ściągnąć spodnie i pończochy oraz lepiej przylegały do nóg. To jest sprawa osobistych preferencji, ale w ten sposób łatwo dodajesz historyczne szczegóły do swojego stroju.
Pas
Ludzie ze wszystkich stanów społecznych wieszali torbę i inne przydatne przedmioty na pasku. Przy składaniu stroju zastanów się, co uważałbyś za ważne, aby zabrać ze sobą w codziennym życiu jako rycerz, takie jak twoje sztućce, ale także twój miecz.
PORADA: Średniowieczne paski były niezwykle długie, często jako symbol statusu, aby pokazać, ile sk
