Angelsaksische fibula Oxford, brons

Product omschrijving

De ovaalvormige slangenbroche toont twee verstrengelde slangen die in elkaars lichaam bijten, een motief dat vaak voorkwam in sieraden uit de Vendelperiode. Het ontwerp is gebaseerd op een historisch stuk dat zich momenteel in het Ashmolean Museum in Oxford, VK, bevindt. Terwijl het originele exemplaar ongeveer 4,5 x 2 cm meet, heeft deze reproductie afmetingen van 3,8 x 2,8 cm en is deze voorzien van een stevige speld die geschikt is voor dikkere stoffen. De broche is verkrijgbaar in hoogwaardig brons.

Tussen 540 en 800 na Christus waren slangenbroches populair in Scandinavië, waarbij de ontwerpen in de loop der tijd evolueerden. Vroege exemplaren hadden een S-vorm en waren geïnspireerd op broches uit het Alemannische gebied. Tegen het begin van de 7e eeuw werden deze vervangen door ovale ontwerpen met twee slangen die elkaar in de staart bijten. Dit type broche bleef in gebruik tot ongeveer 700 na Christus, met enkele exemplaren die nog in de vroege 8e eeuw werden gemaakt.

Slangenbroches werden uitsluitend door vrouwen gedragen, meestal als onderdeel van een set. Twee bijpassende broches werden aan weerszijden van de borst gedragen, met de spelden naar boven gericht. Een derde, iets grotere broche werd vaak onder de kin geplaatst om een mantel vast te maken en het geheel af te maken.

Draken waren de mythische variant van de slang en werden al in de vroegste mythes van de moderne mens opgenomen. Met de verspreiding van de mens migreerde ook de drakenmythologie over de hele wereld. Bij veel Indo-Europese volkeren spelen draken een prominente rol in hun mythologieën. In de Germaanse en later Vikingmythologie worden draken gezien als allesvernietigende monsters. Tegelijkertijd symboliseren ze het kwaadaardige beest dat door een held moet worden verslagen. Deze twee archetypes – de vernietiger en de tegenspeler van de held – versterken elkaar.