Product omschrijving
De originele vogelfibula komt uit de collectie van een particuliere kunstverzamelaar in Londen en is gemaakt van plaatzilver. De fibula toont een vogel met vleugels en een staart die versierd zijn met geponste decoraties. Net als andere Romeinse vogelbfibulae heeft deze duif-fibula een klein oogje aan de staart, wat erop wijst dat hij in paren werd gedragen, verbonden door een tussenliggende ketting. De replica komt nauw overeen met de afmetingen van het historische model, met een grootte van 4,2 x 1,8 x 1,6 cm, en is verkrijgbaar in hoogwaardig brons. Aan de achterkant bevindt zich een stevige spiraalconstructie voor de speld.
Romeinse dierenbroches in de vorm van vogels, paarden of vissen waren populair tussen de 1e en 3e eeuw na Christus en hadden waarschijnlijk een symbolische betekenis. De duif, in het bijzonder, heeft door de geschiedenis heen verschillende betekenissen gehad. In de context van de bijbelse zondvloed staat de duif met een olijftak symbool voor hoop en vrede. In de oosterse mythologie wordt de duif geassocieerd met de vruchtbaarheidsgodin Ishtar, terwijl in de Griekse en Romeinse mythologie de duif vaak voorkomt naast godheden zoals Aphrodite en Venus, waar het liefde en vruchtbaarheid symboliseert.
In de christelijke traditie kreeg de duif aanvullende symbolische rollen. Ze verschijnt bij de Aankondiging aan Maria en de doop van Jezus, waar ze de aanwezigheid van de Heilige Geest vertegenwoordigt. Hierdoor werd de duif een symbool van wijsheid, kennis en inzicht, evenals van vroomheid en eerbied. Deze blijvende symboliek benadrukt de rijke en gevarieerde culturele betekenis van de vogel door verschillende tijdperken en tradities heen.
