Przeszywanicę

Przeszywanica

przeszywanica jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych i wszechstronnych elementów średniowiecznej ochrony ciała. Ta pikowana kamizelka, zbudowana z wielu warstw materiału, przez wieki stanowiła istotną zbroję zarówno dla rycerzy, jak i piechoty. Dzięki grubej konstrukcji z len, wełny lub innych solidnych materiałów, przeszywanica oferowała ochronę przed cięciami, uderzeniami i tarciem z innymi elementami zbroi. Dzięki temu odzież ta mogła być noszona zarówno samodzielnie, jak i w połączeniu z kolczugami lub zbrojami płytowymi.

Od XI i XII wieku przeszywanica szybko zyskiwała popularność w Europie. Zwykli żołnierze używali jej jako taniej alternatywy dla droższych metalowych zbroi, podczas gdy rycerze nosili ją jako wygodną warstwę pod kolczugą lub zbroją płytową. W tym okresie powstały dwa główne typy: lżejsza wersja przeznaczona do noszenia pod zbroja, oraz grubsza „padded jack”, która zapewniała wystarczającą ochronę jako samodzielna zbroja. Dobrze wykonana przeszywanica składała się z wielu warstw materiału, które były mocno przeszywane, co znacznie zmniejszało wpływ strzał i uderzeń.

Arming dublet

Dla rycerzy w pełnym rynsztunku arming dublet — specjalny typ przeszywanica — była niezbędna. Posiadała wzmocnione punkty, do których można było przymocować płyty zbroi do ciała. Dzięki temu zbroja ściśle przylegała i poszczególne elementy mogły płynnie poruszać się wraz z ciałem. Również wrażliwe strefy, takie jak pachy i łokcie, otrzymywały dodatkową ochronę dzięki wstawkom z kolczugi lub dodatkowym wypełnieniom.

Chociaż przeszywanica ostatecznie zniknęła z europejskich armii wraz z pojawieniem się broni palnej, pozostaje dziś popularna w reenactment, LARP, HEMA i żywej historii. Dzięki wygodzie noszenia, historycznej autentyczności i właściwościom ochronnym, ten średniowieczny element odzieży pozostaje nieodłączną częścią wielu historycznych zestawów.