Romeinse schijffibula zonnewiel, brons

Product omschrijving

Deze fibula is een replica van een Romeinse vondst en perfect voor reenactment van Romeinsen, Kelten en Germanen. Het zonnewielmotief heeft diepe wortels in de Europese prehistorie en symboliseert de zon, licht en cyclische tijd. Hoewel het motief al in de Bronstijd werd gebruikt, kende het een opmerkelijke populariteit en ontwikkeling in de Romeinse tijd, toen het vaak werd geïntegreerd in architectuur, mozaïeken, en decoratieve objecten.

In de Romeinse periode werd het zonnewiel vaak geassocieerd met Sol Invictus, de onoverwinnelijke zonnegod, die een belangrijke rol speelde in zowel de religieuze als symbolische wereld van het Romeinse rijk. Het motief bestond meestal uit een cirkelvormige compositie met stralen of spaken die de zon of haar beweging door de hemel verbeelden. Vaak werd het zonnewiel gecombineerd met andere motieven, zoals lauwerkransen of mythische figuren, om goddelijke bescherming en macht uit te drukken.

Archeologische vondsten van het zonnewielmotief komen voor in uiteenlopende contexten. Het is teruggevonden op Romeinse fibulae (mantelspelden), munten en militaire standaarden, waar het de continuïteit en kracht van het Romeinse Rijk symboliseerde. Daarnaast werd het gebruikt in mozaïeken en muurdecoraties in villa’s en badhuizen, vaak in combinatie met symbolen van overvloed en voorspoed. In sommige gevallen werd het zonnewiel ook toegepast in funerair kunst, zoals op grafstenen, waar het een nieuw begin of eeuwig leven symboliseerde.

Het zonnekruis komt sinds de prehistorie voor in kunst en mythologie en symboliseert de centrale rol van de zon in het dagelijkse en spirituele leven. In rotstekeningen uit Alta en Bronstijdkunst op Bornholm wordt de zon afgebeeld met stralen en mogelijk maancycli. Objecten zoals de zonnewagen van Trundholm tonen de zon als een rijdende kracht, die overdag langs de hemel reist en ’s nachts door de onderwereld. In de late Bronstijd kreeg het zonnekruis ook een verband met wielen, wat de zon als voortbewegende, levenschenkende kracht benadrukte. Dit motief bleef geassocieerd worden met de Indo-Europese zonnecultus en werd later door het Christendom overgenomen in het 'Keltische kruis'.