Germaanse kruisboog fibula Oost-Pruisen, brons

Product omschrijving

Deze broche in de vorm van een kruisboog met een gevouwen voet, die dateert uit de Migratieperiode, is verkrijgbaar als replica. De broche werd ontdekt in het graf van een vrouw op een Oost-Pruisische begraafplaats en werd gebruikt om haar peplos op de schouders vast te maken. De broche, een hybride van eerdere brocheontwerpen, vertegenwoordigt een overgangsstijl die tussen 200 en 450 na Christus ontstond tijdens de late oudheid en het begin van de Migratieperiode. Dit type broche staat bekend als fibula type 161, zoals geclassificeerd door Almgren, en combineert kenmerken van de vroege broches met een gevouwen voet uit de La Tène-periode en de latere Romeinse kruisboogbroches. De replica heeft de afmetingen 5 x 2,5 x 1,5 cm en is verkrijgbaar in hoogwaardig brons.

De kruisboogbroche verscheen door de eeuwen heen in veel variaties. Het omvat verschillende vormen, zoals oogbroches, rolkapbroches, kniebroches en de ui-kop broches die zich ontwikkelden uit het kruisboogtype. De ontwikkeling van de kruisboogbroche begon rond 550 - 450 v.Chr. aan het einde van de Hallstatt-periode, voortgekomen uit de Certosa-broche, en was gebruikelijk tijdens de La Tène-periode, vooral in de zuidoostelijke Alpen. Van daaruit verspreidde het zich naar andere regio's van Centraal-Europa.

In de 1e tot 3e eeuw v.Chr. werd de Romeinse kruisboogbroche steeds wijdverspreider en verscheen het in de Limesforten langs de Rijn en in begraafplaatsen in het vrije Germania, bekend als de Elbe-broche. In de late Romeinse periode ontstonden gemengde vormen, die de vroege broches met gevouwen voet combineerden met de Romeinse kruisboogbroches. Deze gemengde broches waren wijdverspreid in Centraal-Europa, Scandinavië en de Baltische regio tijdens de Migratieperiode, daterend van het midden van de 3e eeuw tot het einde van de 4e eeuw.