Viking zwaard Langeid, semi-scherp

Product omschrijving

Dit prachtige zwaard uit de late Vikingtijd is een replica van een unieke vondst die in 2011 aan het licht kwam tijdens de archeologische opgraving van een Vikingbegraafplaats in Langeid (vallei van Setesdal, Bygland, Noorwegen), met name uit graf nr. 8. De opmerkelijk goed bewaard gebleven vondst van ijzer, goud en zilver is nu te bewonderen in het Kulturhistorisches Museum in Oslo. Door de combinatie van spiralen, runen, Latijnse letters en kruisen die de greep en pommel rijkelijk sieren, is het origineel, gedateerd omstreeks 1030, werkelijk uniek.

Op de pommel staat een hand die een kruis vasthoudt, en er zijn letters in Latijns alfabet aangebracht die mogelijk een christelijke boodschap dragen. De datering van het zwaard — begin 11e eeuw, een periode die het einde van het Noordse heidendom en het begin van de christelijke middeleeuwen in Scandinavië markeert — ondersteunt deze veronderstelling. Dit verklaart evenwel ook de aanwezigheid van runen en heidense symboliek.

Het zwaard is waarschijnlijk in het buitenland vervaardigd en door een vooraanstaand man naar Noorwegen gebracht. Het graf dateert rond 1030, aan het einde van de Vikingtijd. Naast het zwaard lag een grote strijdbijl, voorzien van een messing omhulsel, gelijkaardig aan bijlen die in de Thames in Londen zijn gevonden. Dit suggereert een verbinding met de oorlogen van koning Cnut in Engeland, en mogelijk behoorde de man in het graf tot diens leger. Dit zwaard is getypeerd als een Petersen type Æ.

Deze replica is voorzien van een kling van 9260 verenstaal. De pommel en pareerstang tonen de symbolen en letters die ook in het origineel te zien zijn. Bij de levering zijn een luxe lederen schede met houten riemlus en messing beslag inbegrepen.

Het zonnekruis komt sinds de prehistorie voor in kunst en mythologie en symboliseert de centrale rol van de zon in het dagelijkse en spirituele leven. In rotstekeningen uit Alta en Bronstijdkunst op Bornholm wordt de zon afgebeeld met stralen en mogelijk maancycli. Objecten zoals de zonnewagen van Trundholm tonen de zon als een rijdende kracht, die overdag langs de hemel reist en 's nachts door de onderwereld. In de late Bronstijd kreeg het zonnekruis eveneens een verband met wielen, wat de zon als voortbewegende, levenschenkende kracht benadrukte. Dit motief bleef geassocieerd worden met de Indo-Europese zonnecultus en werd later door het Christendom overgenomen in het 'Keltische kruis'.