Product omschrijving
Deze sieraadverdeler is een replica van een 9de eeuws origineel teruggevonden in Grabung in Letland. Bijna gelijkaardige sieraadverdelers zijn teruggevonden in Gotland en een paar in m Väte. Sieraadverdelers dienden voor het dragen van meerdere sieraden tegelijk. Sieraden stonden voor rijkdom — des te meer sieraden, des te rijker de drager.
De rijkversierde vrouwenkostuums uit de Vikingtijd zijn voorzien van uitgebreide ovale of dierkopvormige schildpadbroches, waarvan het ontwerp kon variëren afhankelijk van de periode en regio. Deze fibula's, die in paren werden gedragen, waren vaak verbonden met kettingen van brons of gekleurde glaskralen.
Bijzonder straf waren de meerdere rijen verschillende kettingen die met sierlijke sieraden aan de schildpadbroches werden bevestigd, waardoor er meerdere strengen kettingen en sieraden onder elkaar konden worden gedragen.
Draken waren de mythische variant van de slang en werden al in de vroegste mythes van de moderne mens opgenomen. Met de verspreiding van de mens migreerde ook de drakenmythologie over de hele wereld. Bij veel Indo-Europese volkeren spelen draken een prominente rol in hun mythologieën. In de Germaanse en later Vikingmythologie worden draken gezien als allesvernietigende monsters. Tegelijkertijd symboliseren ze het kwaadaardige beest dat door een held moet worden verslagen. Deze twee archetypes — de vernietiger en de tegenspeler van de held — versterken elkaar.
Vikingkettingen waren vervaardigd van diverse materialen en dienden niet alleen als versiering, maar evenwel als statussymbool en spiritueel object. Ze konden unieke elementen bevatten en waren nauw verbonden met magie, rituelen en identiteit, zoals blijkt uit verhalen over de Brísing-ketting en heiligen zoals Genevieve en Bathild. Archeologische vondsten tonen aan dat kettingen zowel heidense als christelijke symboliek konden dragen en vaak werden geassocieerd met rituele specialisten, zoals de v?lur, die ze mogelijk gebruikten in seiðr-magie. Onderzoek naar kettingassemblages en graven met magische voorwerpen suggereert dat kettingen een bijzonder belangrijke rol speelden in spirituele en rituele praktijken binnen de Vikingcultuur. Ook vikingkettingen waren niet louter versiering — zij fungeerden evenzeer als statussymbool en spiritueel object, nauw verbonden met magie, rituelen en identiteit, zoals blijkt uit verhalen over de Brísing-ketting. Archeologische vondsten tonen aan dat kettingen zowel heidense als christelijke symboliek konden dragen en regelmatig werden geassocieerd met rituele specialisten, zoals de v?lur of aristocraten.
