Aanbevolen combinatie
Product omschrijving
De exacte oorsprong van het zonnekruis blijft onduidelijk, maar het symbool lijkt een gelijkaardige herkomst te hebben als de levensboom. Deze komen voor in allerhande culturen, van de neolithische boeren in Europa tot de stammen van Noord-Amerika en Azië. Het gebruik van het zonnekruis door inheemse stammen in Noord-Amerika kan wijzen op een traditie die meer dan 12.000 jaar teruggaat, tot de IJstijd, toen de voorouders van de indianen via de Beringstraat van Azië naar Amerika migreerden. Sommige onderzoekers vermoeden dat het zonnekruis, net als de levensboom, zijn oorsprong mogelijk heeft op de Siberische steppen. Dit blijft evenwel speculatie.
In de mythologie van Indo-Europese volkeren wordt de zon vaak afgebeeld als een stralend wiel, voortgetrokken door een paard in een strijdwagen. Een alternatieve voorstelling is die van een zonneschip, zoals ook bekend uit het oude Egypte. Beide beelden benadrukken de reis van de zon door de hemel, een motief dat in veel culturen een diepere betekenis heeft. Neolithische boeren in Europa, die rond 8000 v.Chr. leefden, verwerkten het zonnekruis in hun kunst en religie — onder meer in stenen monumenten, vermoedelijk om de zonnewendes te eren. Voor deze vroege boeren waren de seizoenen en de invloed van de zon bijzonder cruciaal voor hun bestaan.
Tijdens de Bronstijd dient het zonnekruis als een veelvoorkomend symbool in de religieuze en artistieke uitingen van Europa, en ontstonden ook de zonneschijven, zoals ze eveneens te zien zijn in de Keltische en Vikingtijd. Neo-paganistische zonnekruizen kunnen worden gezien als voortzettingen van traditionele ontwerpen die al voor de Bronstijd werden gebruikt. Dit wijst op een continuïteit in het gebruik van zonne-symboliek, al bij al bevatten moderne varianten vaak nieuwe interpretaties en betekenissen.
