Red & Gold: een weekend met de SCA in Duitsland

In dit persoonlijke evenementenverslag kijkt Mishka terug op Red & Gold, een jaarlijks kampeerevenement van de Barony of Knight’s Crossing, de Duitse afdeling van de Society for Creative Anachronism. Tijdens de bijeenkomst in Limeshain kwamen boogschutters, vechters, kunstenaars, ambachtslieden en andere leden van de SCA-gemeenschap samen. Van boogschiettoernooien en gevechten tot het hof, creatieve workshops en een gezamenlijk feestmaal: Mishka legde een groot deel van het weekend vast met zijn camera. De ervaring bracht hem nieuwe kennis, waardevolle herinneringen en een hartelijke kennismaking met de bredere Europese SCA-gemeenschap.

Mishka’s verhaal:

Elk jaar organiseert de Duitse afdeling van de Society for Creative Anachronism, de Barony of Knight’s Crossing, een kampeerevenement genaamd ‘Red & Gold’. Dit jaar vond het evenement van 21 tot en met 26 juli plaats in Limeshain.

Ik arriveerde op de 23e en bracht, zoals gewoonlijk, het grootste deel van het weekend achter mijn camera door. Ik heb ook nog een beetje geschermd, maar meestal rende ik rond om alles wat er gebeurde te fotograferen.

Op donderdag de 23e waren boogschieten en Chivalric Combat de twee belangrijkste activiteiten. Ik begon mijn dag bij de boogschutters en fotografeerde ongeveer een uur lang hun schietoefeningen. Er waren enkele bijzonder goede boogschutters aanwezig. De man die de training leidde, schoot zelfs met twee pijlen tegelijk.

Na een tijdje liep ik naar de plek waar de vechters zich voorbereidden op een ‘unbelted tourney’. Aan dit toernooi mochten geen vechters deelnemen die vanwege hun gevechtsvaardigheden tot ridder waren geslagen. Hierdoor kregen nieuwere vechters de kans om in een omgeving met minder druk uit te blinken. Door de hitte van de dag was het toernooi bijzonder zwaar. Er werden veel pauzes gehouden, zodat de vechters voldoende konden drinken en afkoelen om hitte-uitputting te voorkomen. De beste drie deelnemers eindigden heel dicht bij elkaar. Iedereen had plezier, communiceerde goed en er raakte niemand gewond, door de hitte of anderszins. Wat mij betreft was het dus een geslaagd toernooi!

Op vrijdagochtend vond op het boogschietveld een toernooi met een bijzondere opzet plaats. De boogschutters werden in groepen verdeeld en schoten op doelen op twintig yard afstand. De doelen bestonden uit houten staven die op een achterwand waren bevestigd. Iedere boogschutter begon met vier pijlen. Nadat alle vier de pijlen waren afgeschoten, werd de pijl die het verst van het midden van het doel zat ‘geëlimineerd’. Dat betekende dat de betreffende boogschutter tijdens de volgende ronde nog maar drie pijlen mocht afschieten. Dit ging door totdat er nog slechts twee boogschutters over waren. Uiteindelijk kwam het aan op de laatste schoten, waarbij beide deelnemers nog maar één pijl hadden. De winnende boogschutter kwam uit onze groep hier in Nederland! Een van de opvallendste schoten spleet het houten doel zelfs in tweeën.

Na het boogschiettoernooi ging ik naar het gevechtsveld. Daar vormden zowel Chivalric-vechters als rapier-schermers tweetallen om in de schaduw informele gevechten te houden. Al snel veranderden de gevechten in lessen en begonnen ervaren vechters uit beide disciplines hun kennis met nieuwere deelnemers te delen. Als beginnend schermer vond ik het bijzonder interessant om zelf enkele theorieën te leren. Ik begin me te realiseren hoeveel slechte gewoonten uit het verleden ik nog moet afleren!

Daarna bracht ik enige tijd door in de tent voor Arts & Sciences. Mijn vrouw maakte daar kennis met kaartweven en ik voerde verschillende interessante gesprekken met andere kunstenaars over hun werk. Binnen de SCA bevinden zich ENORM getalenteerde makers. Ze vervaardigen onder andere metalen helmen en harnassen, leren uitrusting, kookgerei en werken van stof en textiel. Als iets in de middeleeuwen of renaissance werd gemaakt, kun je er vrijwel zeker van zijn dat ook binnen onze gemeenschap iemand het maakt!

Op zaterdagochtend hielden de baron en barones, de leiders van de groep, van Knight’s Crossing hof. Ze spraken hun waardering uit voor de medewerkers die het evenement hadden georganiseerd en voor de nieuwste leden van de groep. Ook benoemden ze de nieuwe Arts & Sciences-kampioen. Er werd nieuws over aankomende evenementen gedeeld en kort daarna begon een gevechtstoernooi om de nieuwe kampioenen in Chivalric Combat en rapierschermen te bepalen.

De gevechten duurden twee uur. Het strijdperk lag voor de ene helft in de schaduw en voor de andere helft in de zon. Daardoor was het licht bijzonder lastig om mee te werken, maar volgens mij zijn de foto’s uiteindelijk goed gelukt. De vechters gaven duidelijk de voorkeur aan de schaduwzijde, en dat kan ik ze niet kwalijk nemen!

Na afloop van de toernooien werd er een les gegeven over hoe de SCA kan groeien. De nadruk lag op wat succesvolle groepen volgens de beschikbare gegevens daadwerkelijk doen. Geen meningen en geen suggesties in de trant van: ‘Misschien zouden jullie dit of dat eens moeten proberen.’ Het was simpelweg: ‘Dit is wat deze groepen doen en dit zijn de resultaten.’ De presentatie was bijzonder duidelijk. Ik hoop mijn achtergrond in media te kunnen gebruiken om de SCA te helpen groeien, en dan met name Polderslot, de Nederlandse afdeling.

De zaterdagavond werd afgesloten met een feestmaal dat grotendeels ter plaatse was bereid en werkelijk heerlijk smaakte. Meer dan 120 mensen kregen te eten en er was voldoende voor een tweede en zelfs derde portie. Daarna waren er nog restjes over voor iedereen die iets mee naar huis wilde nemen!

De zondag stond in het teken van het afbreken van het kamp en het inpakken van alle spullen. We namen afscheid van iedereen en mijn vrouw en ik waren het met elkaar eens: we gaan ons volledig aan deze levensstijl wijden. We springen in het diepe, gaan door Europa reizen om middeleeuwse re-enactmentevenementen te bezoeken en delen onze kunsten met iedereen die ons wil ontvangen.

Een dikke 10 uit 10: ik kom zeker terug naar Red & Gold. De SCA-gemeenschap in Europa ligt misschien veel meer verspreid dan we uit de Verenigde Staten gewend zijn, maar ik heb nog nooit een groep ontmoet die zo gastvrij en vriendelijk is.