Tassets zijn een onderdeel van het plaatpantser dat de bovenbenen beschermt. Ze hangen aan de onderrand van de borstplaat of aan de faulds en vormen een overgang tussen het kuras en de beenbescherming. Afhankelijk van het type konden tassets bestaan uit één massieve plaat of uit meerdere overlappende segmenten voor extra bewegingsvrijheid.
Ontstaan en ontwikkeling
Tassets verschenen in West-Europa in de late 14e eeuw, gelijktijdig met de opkomst van volledig plaatpantser. Naarmate harnassen complexer werden, ontstond de behoefte om ook de bovenbenen beter te beschermen zonder de mobiliteit te beperken.
In de 15e eeuw werden tassets meestal gecombineerd met faulds, waarbij ze als losse platen onder het kuras hingen. Deze constructie zorgde ervoor dat een ridder te paard kon blijven bewegen zonder dat het pantser in de weg zat.
Opbouw en varianten
Tassets konden op verschillende manieren worden uitgevoerd. Eenvoudige varianten bestonden uit één gebogen plaat die het bovenbeen bedekte. Complexere versies waren opgebouwd uit meerdere horizontale lamellen, die over elkaar schoven en zo een flexibel geheel vormden.
In de 16e eeuw ontstond een herkenbare stijl waarbij tassets met vaste klinknagels werden gemaakt. Deze techniek staat bekend als “almain rivets” en werd veel toegepast in munitiepantser, bedoeld voor grotere aantallen soldaten.
Integratie met beenpantser
Vanaf de 16e eeuw werden tassets steeds vaker gecombineerd met andere onderdelen van het beenpantser. Ze konden direct verbonden worden met de cuisses (dijbeenbescherming), waardoor een doorlopende bescherming ontstond van de romp tot aan de knieën.
Deze ontwikkeling zorgde ervoor dat het pantser beter aansloot op het lichaam en minder openingen liet. In sommige gevallen liep de bescherming zelfs door tot aan de poleyn (knieplaat), waardoor een vrijwel gesloten beenpantser ontstond.
Functie in het harnas
De belangrijkste functie van tassets was het beschermen van een kwetsbaar gebied: de bovenbenen, waar grote slagaders lopen en waar een aanval snel fataal kon zijn. Tegelijkertijd moesten ze voldoende bewegingsvrijheid bieden voor lopen, vechten en paardrijden.
Daarom vormen tassets een typisch voorbeeld van de balans binnen middeleeuws pantser: maximale bescherming zonder de mobiliteit van de drager volledig te beperken.
Gebruik en verdwijning
Tassets bleven in gebruik gedurende de 15e en 16e eeuw, zowel bij ridders als bij infanterie. In rijkere harnassen waren ze vaak verfijnd afgewerkt en volledig gearticuleerd, terwijl eenvoudigere varianten vooral functioneel waren.
In de 17e eeuw verdwenen tassets geleidelijk uit het slagveldpantser, samen met veel andere onderdelen van het volledige harnas. Toch bleven ze nog enige tijd bestaan in aangepaste vormen binnen cavalerie-uitrustingen.
