In de dertiende eeuw werd gestreefd naar een gecombineerd houw- en stootwapen en was de strijdbijl nog in de hellebaard te herkennen. In de veertiende eeuw werd een haak aan de rugzijde geplaatst om vijandelijke ruiters van hun paard te kunnen trekken. Hierdoor werden infanteristen plotseling een serieuze tegenstander van de cavalerie. Beschrijvingen vertellen dat zowel het paard als de man door één slag van een hellebaard doorkliefd konden worden. Geoefende infanteristen konden hun hellebaard met een slag door het harnas heen laten gaan.
Deze hellebaard is 198 cm lang. De leren franje onderaan het blad diende ervoor om het bloed van de vijand dat van het blad af stroomde, op te vangen, zodat de schacht niet glibberig werd. De hellebaard weegt ongeveer 5 kg.
Levertijd circa 7 weken.
